ภิกษุหนุ่ม...ผู้ซึ่งเจริญวิปัสสนาจนท่านได้บรรลุธรรมในปากเสือ

ภิกษุหนุ่ม...
ผู้ซึ่งเจริญวิปัสสนา
จนท่านได้บรรลุธรรมในปากเสือ​

เรื่องจากอรรถกถา

ภิกษุ ๓๐ รูปอีกกลุ่มหนึ่ง เรียนกัมมัฏฐานในสำนักของพระผู้มีพระภาคเจ้า

แล้วจำพรรษาในวัดป่า ทำกติกากันว่า ผู้มีอายุ เราควรทำสมณธรรม

ตลอดคืนในยามทั้งสาม เราไม่ควรมายังสำนักของกันและกัน แล้วต่างคนต่างอยู่.

เสือมาจับกิน

เมื่อภิกษุเหล่านั้นทำสมณธรรม ตอนใกล้รุ่งก็โงกหลับ เสือตัวหนึ่งก็มาจับภิกษุไป

กินทีละรูปๆ.

ภิกษุไรๆ ก็มิได้เปล่งแม้วาจาว่า เสือคาบผมแล้ว. ภิกษุถูกเสือกินไป ๑๕ รูป

ด้วยอาการอย่างนี้

ถูกเสือคาบควรบอก

ถึงวันอุโบสถ ภิกษุที่เหลือก็ถามว่าท่านอยู่ที่ไหน และรู้เรื่องแล้วก็กล่าวว่า

ถูกเสือคาบควรบอกว่า บัดนี้ เราถูกเสือคาบไปๆ แล้วก็อยู่กันต่อไป.

ต่อมา เสือก็จับภิกษุหนุ่มรูปหนึ่งโดยนัยก่อน.

ถูกเสือจับ

ภิกษุหนุ่มก็ร้องว่า เสือขอรับ. ภิกษุทั้งหลายก็ถือไม้เท้า และคบเพลิงติดตาม

หมายว่าจะให้มันปล่อย

เสือก็ขึ้นไปยังเขาขาด ทางที่ภิกษุทั้งหลายไปไม่ได้ เริ่มกินภิกษุนั้น ตั้งแต่นิ้วเท้า.

ภิกษุทั้งหลายนอกนั้นก็ได้แต่กล่าวว่า สัปบุรุษ บัดนี้ กิจที่พวกเราจะต้องทำไม่มี

ขึ้นชื่อว่าความวิเศษของภิกษุทั้งหลาย ย่อมปรากฏในฐานะเช่นนี้.

เจริญวิปัสสนาบรรลุธรรม

ภิกษุหนุ่มนั้นนอนอยู่ในปากเสือ ข่มเวทนาเจ็บปวด แล้วเจริญวิปัสสนา


ภาพเสือกัดพระ” ที่วัดเทวราชกุญชร (อยู่ด้านหลังหอสมุดแห่งชาติ ถนนสามเสน กรุงเทพฯ )

ตอนเสือกินถึงข้อเท้า ท่านเป็นพระโสดาบัน

ตอนกินไปถึงหัวเข่า ท่านเป็นพระสกทาคามี

ตอนเสือกินไปถึงท้อง ท่านเป็นพระอนาคามี

ตอนเสือกินไปยังไม่ถึงหัวใจ ท่านก็บรรลุพระอรหัตพร้อมด้วยปฏิสัมภิทา

ท่านจึงเปล่งอุทาน ดังนี้ว่า

สีลวา วตฺตสมฺปนฺโน ปญฺญวา สุสมาหิโต

มุหุตฺตํ ปมาทมนฺวาย พฺยคฺเฆ โน รุทฺธมานโส

ปญฺชรสฺมึ โส คเหตฺวา สิลาย อุปรี กโต

กามํ ขาทตุ มํ พฺยคฺโฆ อฎฺฐิยา จ นฺหารุสฺส จ

กิเลเส เขปยิสฺสามิ ผุสิสฺสามิ วิมุตฺติยํ

เรามีศีล ถึงพร้อมด้วยวัตร มีปัญญา มีใจมั่นคงดีแล้ว

อาศัยความประมาทครู่หนึ่ง ทั้งที่มีใจไม่คิดร้ายในเสือ มันก็

จับไว้ในกรงเล็บ พาไปไว้บนก้อนหิน เสือจงกินเราถึงกระดูก

และเอ็นก็ตามที เราจักทำกิเลสให้สิ้นไป จักสัมผัสวิมุตติ ดังนี้.

ที่มา

พระไตรปิฎก เล่มที่ ๑๐ พระสุตตันตปิฎก เล่มที่ ๒ ทีฆนิกาย มหาวรรค

http://www.84000.org/tipitaka/attha/v.php?B=10&A=6257&Z=6764

อรรถกถาhttp://www.84000.org/tipitaka/attha/attha.php?b=10&i=273&p=1

ที่มารูป http://www.museum-press.com/content--4-5600-83127-1.html

 

อนุโมทนาในธรรมข้อดังกล่าวครับ แม้ไกล้ตาย การมีสติ เจริญในธรรมวิปัสสนา ก็สามารถ สำเร็จกิจอย่างที่ตั้งใจ หรือบรรลุธรรมได้

เสือจงกินเราถึงกระดูก และเอ็นก็ตามที เราจักทำกิเลสให้สิ้นไป (ก็ไปถึงที่สุดซึ่งแห่งในความเป็นสาวกภูมิ)
เสือจงกินเราถึงกระดูก และเอ็นก็ตามที เราจักอนุเคราะห์ความเป็นไปแห่งความอยากความหิวโหย ให้เป็นทาน ที่นำมาซึ่งความสุข
เพื่อยังประโยชน์ต่อผู้อื่น (ก็ไปถึงที่สุดซึ่งแห่งในความเป็นพุทธภูมิ)

 

ขออนุโมทนาสาธุ ธรรมใดที่ท่านสำเร็จแล้ว ขอข้าพเจ้าสำเร็จด้วยเทอญ สาธุๆๆ

 

เสือนี่บาปนักนะเนี่ย ฆ่าพระ การเกิดนี่ทุกข์ ผมขอชาตินี้สัมผัส วิมุติสุข