เรื่องเด่น เสียงธรรมจากวัดท่าขนุน วันพฤหัสบดีที่ ๗ พฤษภาคม ๒๕๖๙

เสียงธรรมจากวัดท่าขนุน วันพฤหัสบดีที่ ๗ พฤษภาคม ๒๕๖๙

​

 

วันนี้ตรงกับวันพฤหัสบดีที่ ๗ พฤษภาคม พุทธศักราช ๒๕๖๙ เมื่อคืนนี้ตั้งแต่กลับถึงที่พัก ฝนก็ตกกระหน่ำทั้งคืน ลากยาวมาจนสว่างก็ยังไม่ยอมหยุด มีหนักบ้างเบาบ้าง แต่ตกอยู่ตลอดเวลา

อากาศยามเช้าที่บ้านพักริมทะเลสาบ ถนน Bolton เมือง Queenstown อยู่ที่ ๘ องศาเซลเซียส แต่ลมแรงมาก จึงไม่อยากจะขยับออกไปข้างนอก

เมื่อทำการตรวจแก้บันทึกเสียงธรรมจากวัดท่าขนุนเสร็จแล้วก็มาฉันเช้า อาหารเช้าวันนี้เป็นแฮมเบอร์เกอร์เนื้อแกะ และแฮมเบอร์เกอร์เนื้อกวาง ซึ่งประเทศนิวซีแลนด์นี้มีการเปิดฟาร์มเลี้ยงกวางเป็นจำนวนมาก เมื่อวานนี้ก็พบอยู่หลายแห่ง แต่ละแห่งมีกวางนับร้อย ๆ ตัว แต่ว่าถ่ายรูปไม่ทัน เนื่องเพราะว่ามาอยู่กระชั้นชิดบ้าง อยู่คนละฝั่งกับที่นั่งบ้าง จึงไม่สามารถที่จะทำอะไรได้

ฉันเช้าเสร็จแล้วก็มาเก็บข้าวของทุกอย่าง และดูความเรียบร้อยของห้องพัก จากนั้นก็มานอนภาวนาที่โซฟาในห้องรับแขก จนกระทั่ง ๙ โมงครึ่งจึงลุกมาสอบถามทุกคน ว่าตอนนี้ฝนก็เริ่มเบาลงแล้ว ถ้าหากว่าพร้อมก็ควรที่จะเดินทางได้เลย

ในเมื่อเป็นเช่นนั้น พวกเราจึงขนข้าวของขึ้นรถ เรียบร้อยแล้วก็ทำการล็อคบ้าน โทรแจ้งทางเจ้าของบ้านว่ายุติการใช้งาน จากนั้นก็วิ่งออกจากเมืองตรงไปทางด้านเมือง Arrowtown ซึ่งเมื่อวานนี้เราผ่านมาแล้ว ตลอดระยะทางก็ยังมีฝนพรำอยู่ตลอด จน ๑๐ โมงเศษก็มาถึง Kawarau Bungy Centre เมือง Gibbston ซึ่งบริเวณนี้มีการทำสะพานให้กระโดดบันจี้จั๊มป์เหนือแม่น้ำที่อยู่ทางด้านล่าง พวกเราแวะเข้าไปแล้วสอบถามเจ้าหน้าที่ว่าไม่ได้เล่นบันจี้จั๊มป์ สามารถเข้าไปดูได้หรือไม่ เจ้าหน้าที่บอกว่าได้เลย ด้วยความยินดี พวกเราจึงเข้าไป

ปรากฏว่าเจอนักท่องเที่ยวทั้งไทยทั้งจีนเต็มไปหมด โดยเฉพาะภาษาไทยดังเข้าหูอยู่ตลอดเวลา พวกเราจึงถ่ายรูปหมู่ ถ่ายรูปเดี่ยว และดูเขากระโดดบันจี้จั๊มป์ ซึ่งเป็นกีฬาที่กระผม/อาตมภาพอยากจะเล่นเป็นที่สุด แต่ด้วยความที่ว่าบวชมาเสียแล้ว ถึงจะมีกีฬาชนิดนี้ในบ้านเราเมืองเรา จึงไม่สามารถที่จะเล่นได้อย่างใจ โดยเฉพาะมีข้อห้ามเยอะมาก อย่างเช่นว่าความดันสูงมาก ต่ำมาก มีการเจ็บป่วยด้วยโรคของข้อของเข่า หรือว่าผู้หญิงท้อง เหล่านี้เป็นต้น ในเมื่อเป็นเช่นนั้น พวกเราดูและให้กำลังใจเขาแล้ว ก็ออกมาเดินทางกันต่อไป

 

วิ่งไปเป็นระยะเวลาประมาณสัก ๕๐ นาที ก็มาถึงบริเวณที่เรียกว่า Jones's Fresh Fruit & Vege's แถวถนน Gorge Road เมือง Cromwell ซึ่งเป็นสถานที่ปลูกผลไม้จำนวนมาก และจำหน่ายผลไม้ ตลอดจนกระทั่งผลิตภัณฑ์ต่าง ๆ ของผลไม้ ซึ่งสิ่งที่เขาจัดเอาไว้ ไม่ว่าจะเป็นแอปเปิ้ล กีวี ลูกพลับ ตลอดจนกระทั่งลูกแพร ลูกสน ส้ม และสิ่งอื่น ๆ นั้น เขาจัดได้น่าดูน่ากินเป็นอย่างยิ่ง มีการสลับสีไปมา จนกระทั่งดูเด่น

ไม่เหมือนกับที่อื่นซึ่งดูจืดชืดเป็นพรืดเดียวกัน หรือดำมืดไปหมด แม้กระทั่งด้านที่เป็นผลิตภัณฑ์ ไม่ว่าจะเป็นผลไม้อบแห้ง ตลอดจนกระทั่งไวน์ หรือว่าบรรดาถั่วต่าง ๆ และที่สำคัญก็คือมีพวกน้ำผึ้งที่ผลิตโดยธรรมชาติอีกด้วย

พวกเราแวะเข้าไปทั้งที นอกจากถ่ายรูปและสอบถามราคาแล้ว ก็ยังซื้อหาผลไม้กันไปเป็นจำนวนค่อนข้างมาก จากนั้นก็วิ่งตรงเข้าไปยังเมืองโบราณ Cromwell Heritage Precinct ซึ่งอยู่ห่างออกไปประมาณแค่ ๒๕ นาทีเท่านั้น เป็นเมืองเล็ก ๆ ที่ดูเก่าแก่น่าอยู่มาก โดยเฉพาะที่หน้าโบสถ์คริสต์นั้นมีตัวหนังสือเขียนไว้ว่า สร้างปี ๑๙๐๐ แปลว่าสร้างก่อนกระผม/อาตมภาพเกิดตั้ง ๕๙ ปี

พวกเราถ่ายรูปกันที่บริเวณเมืองเก่า โดยเฉพาะชายทะเลสาบ แต่ว่าจุดไฮไลท์จุดหนึ่งก็คือสะพานเดินเรือที่ยื่นลงไปในทะเลสาบ มีนักท่องเที่ยวที่ขึ้นไปยึดอยู่ ไม่ยอมลง ไม่ทราบเหมือนกันว่าเปิดกล้องไลฟ์สดเรื่องอะไร ถ้าลักษณะไลฟ์สดแบบนี้ ฟันธงได้เลยว่านักท่องเที่ยวจีนอย่างแน่นอน

พวกเราชมบ้านชมเมือง ซึ่งยังรักษาอาคารเก่า ๆ สมัยร้อยกว่าปีไว้ได้เป็นจำนวนค่อนข้างมาก แล้วก็มาถ่ายรูปที่จุดไฮไลท์ ก็คือผลไม้ ๔ ลูก ซึ่งถือว่าเป็นสินค้าขึ้นชื่อของเมือง Cromwell แห่งนี้

จากนั้นก็วิ่งต่อไปจนกระทั่งถึงภัตตาคารจีน ชื่อว่า Lake View Seafood Restaurant มาที่นี่เพราะว่ามีการโทรสั่งจองโต๊ะเอาไว้แล้ว แม้ว่าจะเรียกว่า Lake View Seafood ก็จริง แต่ว่าเราสั่งอาหารทะเลมาค่อนข้างจะน้อย ส่วนใหญ่อาหารทะเลที่สั่งมาก็หอยแมลงภู่ผัดฉ่า หอยเชลล์ผัดวุ้นเส้น ปลาหมึกชุบแป้งทอด หรือว่าปลาจีนนึ่งซีอิ๊ว เหล่านี้เป็นต้น

ส่วนอื่น ๆ ก็มีเกี๊ยวน้ำ เนื้อห่าน ตลอดจนกระทั่งเนื้อแกะ เนื้อหมูเปรี้ยวหวานและที่สำคัญก็คือมะเขือผัด ซึ่งเขาผัดไม่เหมือนกับทางบ้านเรา หน้าตาดูแล้วไม่เหมือนมะเขือม่วงแม้แต่น้อย ที่สำคัญก็คืออาหารออกเร็วและอร่อยทุกอย่างเสียด้วย

เสร็จจากตรงจุดนั้นแล้ว บรรดาขาช็อปก็ขอไปดูสินค้า ซึ่งบอกว่าจะมีสินค้าเก่าโละสต๊อกมาลงอยู่เสมอ กระผม/อาตมภาพจึงเดินไปถ่ายรูปบรรดาทิวทัศน์ต่าง ๆ มี "ตากล้องเอ๋" (นายสุรชาติ บุญเจริญ) ตามมา พร้อมกับ "เถ้าแก่ตี๋" (นายชวาลภพ วิทูรสุนทร) คอยประกบข้างเป็นองครักษ์ให้ เหมือนกลัวว่ากระผม/อาตมภาพจะโดนเขาขโมยตัวไปอย่างนั้นแหละ

 

พอดีว่าหลังจากที่ฝนกระหน่ำมาทั้งหนักทั้งเบาตลอดคืน และอีกครึ่งค่อนวัน ตอนนี้ก็เริ่มมีแสงแดดแล้ว พักใหญ่เท่านั้น บรรดาขาช็อปปิ้งก็เดินหน้าเหี่ยวกลับมา บอกว่าสินค้าเพิ่งจะลงไปเมื่อสองวันก่อน ตอนนี้โดนเขากวาดเรียบไปแล้ว ต้องรอรอบใหม่ ซึ่งเราก็คงไม่มีเวลาอย่างนั้นเป็นแน่

ดังนั้น จึงวิ่งไปยังไฮไลท์ของทะเลสาบ Wanaka แห่งนี้ ก็คือต้นไม้เดียวดายในทะเลสาบ เป็นเรื่องตลกมากที่ว่าต้นไม้ต้นหนึ่งที่โดนน้ำท่วมถึง แต่ไม่ยอมตาย ก็เลยกลายเป็นจุดสนใจของผู้คน ใครมาบริเวณนี้ก็ต้องมาถ่ายรูปกับต้นไม้สู้ชีวิตต้นนี้ให้ได้

พวกกระผม/อาตมภาพกำลังยงโย่ยงหยก ผลัดกันถ่ายรูปอยู่ ก็มีคณะคนไทยใจดี พ่อหนุ่มรูปหล่อคนหนึ่งบอกว่า "ผมถ่ายให้เองครับ" ว่าแล้วก็จัดการกดทั้งรูปแนวตั้งแนวนอนอะไรให้ทุกอย่าง แถมยังบอกอีกด้วยว่า "ย้อนแสงแบบนี้อาจจะออกมาไม่สวยนะครับ" กระผม/อาตมภาพอวยชัยให้พรแล้วก็เดินย้อนกลับมาถ่ายรูปตามมุมต่าง ๆ โดยเฉพาะใบไม้เปลี่ยนสีที่สวยมาก

แต่ขออภัยเถอะ...บรรดาคนจีนแกนิยมไลฟ์สด หรือว่าถ่ายคลิปวีดีโอกันเหลือเกิน เข้าไปตรงไหนก็มักจะยึดอยู่ยาว ๆ จะไปไล่เตะออกก็ใช่ที่ พวกเราจึงหามุมถ่ายรูปกันตามอัธยาศัยเท่าที่พอจะไปได้

หลังจากนั้นก็เริ่มเดินทางต่อไปยังจุดหมายปลายทางของคืนนี้ โดยที่วิ่งยาว ๆ ไปประมาณ ๒ ชั่วโมงเศษนิดหน่อย โดยที่จุดหมายปลายทางของเราคืนนี้ก็คือทะเลสาบ Tekapo แต่ในระหว่างทางนั้น เราก็มีแวะทางกลางก่อน อย่างเช่นว่าที่ The Glacial Mountain Salmon บริเวณเมือง Glenbrook เข้าไปดูการทำฟาร์มปลาแซลมอนของเขา แล้วก็ดูการจัดจำหน่ายสินค้าต่าง ๆ โดยเฉพาะเนื้อปลาสด และข้าวปั้นญี่ปุ่นเหล่านั้น ซึ่งแต่ละอย่างทำได้หน้าตาน่ากินมาก

ใครจะเลี้ยงอาหารปลาก็กรุณาหยิบเอาเอง เขามีไว้ให้เลย แต่ขอโทษเถอะ มีเจ้าพวกเป็ดพินเทลอยู่หลายตัว ถึงเวลาก็ลงไปลอยคอแย่งปลากินอาหารเสียอย่างนั้น

แล้วก็มีเกมที่เขาต้องจ่ายเงินเพื่อเข้าไปตกปลา กระผม/อาตมภาพดูคณะคนไทยเก้ ๆ กัง ๆ เหวี่ยงเบ็ดก็ไม่เป็น แล้วก็ไม่ทราบเหมือนกันว่าจะตกปลาอีท่าไหน ไม่ทราบว่าแกเขินที่พระถือกล้องรอถ่ายรูปหรือเปล่า ก็เลยทำอะไรไม่ได้เสียที กระผม/อาตมภาพจึงชวนทุกคนเดินกลับขึ้นมา แค่กลับขึ้นมายังไม่ไกล ก็เห็นว่าปลากินเบ็ดแล้ว เป็นอะไรที่ตลกดีเหมือนกัน

 

พวกเราออกจากตรงฟาร์มปลาแซลมอนแล้วก็เข้าฟาร์มอีกแห่งหนึ่ง แต่ว่าฟาร์มแห่งนี้ซึ่งอยู่ไกลออกไปแค่ประมาณ ๑๐ นาทีเท่านั้น เราไม่ได้มาซื้อปลาแซลมอน หรือว่ามาดูกิจการของเขา หากแต่ว่ามาถ่ายรูปกับรูปปั้นแพะหิมาลัย ซึ่งถ้าหากว่าชื่อภาษาอังกฤษก็คือ Himalayan Tahr ซึ่งเจ้าตัวนี้โดนทางนิวซีแลนด์นำเข้ามาเพาะเลี้ยงเพื่อปล่อยขึ้นภูเขา ให้เป็นสัตว์ที่เขาตีตั๋วล่าได้ จึงกลายเป็นหนี้บุญคุณของแพะภูเขาชนิดนี้ จนกระทั่งปี ๒๐๑๔ จึงได้สร้างอนุสาวรีย์เอาไว้บริเวณฟาร์มปลาแซลมอนแห่งนี้

พวกเราถ่ายรูปกับเจ้าแพะวีรบุรุษแล้ว ก็เดินทางต่อไปอีกไม่กี่นาที มาถึงบริเวณทะเลสาบ Pukaki ซึ่งมีจุดชมวิวสวย ๆ แต่เรามาผิดจังหวะ เพราะว่าฟ้าปิด ใกล้จะมืดค่ำแล้ว จึงได้แต่ถ่ายรูปกันตามอัธยาศัย จากนั้นก็วิ่งต่อไป เพราะว่าใกล้เป้าหมายมาทุกทีแล้ว เพียงแต่ถนนช่วงนี้นั้นกลายเป็นเมืองในหมอกสวยงามมาก รถยนต์ซึ่งเป็นระบบอัตโนมัติส่งเสียงเตือนเป็นระยะ ๆ เกรงว่าเราจะชนท้ายคันหน้าเข้า

ท้ายที่สุดก็มาถึงสถานที่แห่งหนึ่งซึ่งเป็นไฮไลท์ของเมือง Tekapo นี้ ก็คือโบสถ์คริสต์ที่ชื่อ The Church of the Good Shepherd บริเวณถนน Pioneer Drive พวกเราเข้าไป ปรากฏว่ายังมีแสงเพียงพอที่จะถ่ายรูป จึงแย่งกับบรรดานักท่องเที่ยวเขาถ่ายรูปหมู่ถ่ายรูปเดี่ยวเป็นการใหญ่ จนกระทั่งบรรดาคนท้าย ๆ สงสัยว่าทำไมมีคนมายืนจ้องหน้าอยู่ ท้ายที่สุดก็รู้ว่าเขากำลังรอที่จะปิดประตูโบสถ์นั่นเอง ทำเอาต้องหัวเราะเขิน ๆ รีบมาขึ้นรถ มุ่งตรงไปยังสถานที่พักของเราในคืนนี้ ที่ริมทะเลสาบ Tekapo เป็นบ้านพัก ชื่อว่า Lake Watch - Discover Tekapo Accommodation บริเวณถนน Lochinver Avenue

พวกเราเข้ามาถึงก็ต้องไปหากล่องกุญแจที่เขาซ่อนไว้ลึกลับมาก แล้วก็ใช้รหัสที่ได้มานั้นเปิดเอากุญแจมาเปิดบ้าน กระผม/อาตมภาพเข้ามาถึงก็จัดการสรงน้ำเสียก่อน แล้วจึงได้มาบันทึกเสียงธรรมจากวัดท่าขนุนอยู่ในขณะนี้

สำหรับวันนี้ก็ขอเรียนถวายพระภิกษุสามเณรของเรา และบอกกล่าวแก่ญาติโยมแต่เพียงเท่านี้

พระครูวิลาศกาญจนธรรม, รศ.ดร.
เสียงธรรมจากวัดท่าขนุน
วันพฤหัสบดีที่ ๗ พฤษภาคม พุทธศักราช ๒๕๖๙
(ถอดจากเสียงเป็นอักษร โดย เผือกน้อย)