ในเว็บบอร์ดนี้ มีพระอริยะบ้างไหม จะรู้ได้อย่างไร ใครเป็นพระอริยะ?

เตือนท่านว่าท่านยังไม่สำเร็จ

 

คนที่นิพพานเขาไม่ทุกข์ ส่วนคนที่ยังทุกข์คือยังไม่นิพพาน

เถียงกันไปก็ไม่ทำให้นิพพานหรอก วางเฉยดีกว่า

 

อ่านๆ กระทู้และคำตอบของหลายๆท่าน ก็รู้ได้ว่าการศึกษาธรรมของแต่ละท่าน และแนวคิดจะยึดในสิ่งที่ตนคิดเป็นสำคัญมากกว่าคิดโดยทางที่เป็นกลาง
โดยส่วนตัวตามที่ได้ศึกษามานะครับ (แชร์ความรู้นะครับ ผิดพลาดประการใด ขอขมาพระรัตนตรัยด้วยเศียรเกล้า)
พระอริยะสงฆ์ ตั้งแต่พระโสดาบันถึงพระอรหันต์ ย่อมรับรู้ได้ถึงสภาวะนิพพานเหมือนกัน
ทั้งหมดอยู่ในญาณ 16 (หาศึกษาได้ครับ)
โดยส่วนตัวแล้ว คิดว่าพระโสดาบันยังมีอยู่ แต่ดูแล้วจะเหมือนกับคนทั่วไป แต่แยกได้จากการสนทนาธรรมเท่านั้น รวมทั้งอากัปกิริยา ในด้านสัมมาวาจา สัมมากัมมันตะ สัมมาอาชีวะ เรื่องการผิดศีลโดยจงใจย่อมไม่มีทางเป็นไปได้ และสามารถอธิบายสภาวะธรรมได้อย่างไม่มีข้อติดขัด เมื่อปุถุชนสอบถามข้อสงสัยย่อมตอบได้อย่างชัดเจน
เสมือนผู้ที่เคยเดินขึ้นเขาย่อมสามารถอธิบายทางแก่ผู้ที่ต้องการขึ้นเขาได้ ผู้ที่สามารถอธิบายได้จะต้องดำเนินโดยทางสติปัฏฐาน 4 คือรู้กาย เวทนา จิต ธรรม อย่างได้อย่างหนึ่งแน่นอน ไม่ใช่จินตมยปัญญา คือไม่ใช่แค่คิดว่านี่นั่นคือนิพพาน
แม้มีผู้ที่ถามว่าก่อนที่พระพุทธองค์จะทรงแสดงพระอภิธรรมโปรดสัตว์โลก ก็ภายหลังประกาศพระพุทธศาสนาไปแล้วเป็นเวลา 7 ปี แล้วทำไมพระอรหันตสาวกองค์แรกๆ จึงสำเร็จได้โดยไม่ได้ศึกษาสติปัฏฐาน 4 จึงกล่าวโต้แย้งไปว่าสติปัฏฐาน4ที่ไม่จำเป็นต้องปฏิบัติเพื่อถึงทางนิพพาน
ซึ่งจริงๆแล้ว บุคคลที่มีอินทรีย์สมบูรณ์พร้อมสามารถบรรลุพระอรหันต์ได้นั้นเช่นท่านพระอัญญาโกณฑัญญะนั้น เพืยงได้ฟังปฐมเทศนา ธัมมจักกัปปวัตตนสูตร ว่าถึงทางสายกลางและอริยสัจ4 แล้ว ทางย่อมพิจารณาถึงความไม่เที่ยง ความเป็นทุกข์ จึงสามารถบรรลุโสดาบันได้ในที่สุด ซึ่งเป็นสติปัฏฐาน4 ในการพิจารณาธรรม
ดังนั้นการอยากจะรู้ว่าเป็นพระโสดาบันไหม ก็ควรจะสนทนาในเรื่องสติปัฎฐาน 4 ซึ่งท่านย่อมจะบอกได้แน่ว่าท่านปฏิบัติแบบใด ไม่ใช่พวกที่แค่คิดอย่างเดียวโดยไม่ได้กระทำความเพียรใดๆ ก็เป็นได้เลย (ยกเว้นผู้ที่มีอินทรีย์พร้อมอยู่แล้ว) จึงเป็นที่มาของปฏิปทา4
ที่ผมนำมามิได้ต้องการอวดรู้ หรือกล่าวโทษผู้ที่ไม่เห็นด้วย หรือเห็นแตกต่างไปประการใด
แต่ขอให้คิดว่าเป็นข้อคิดให้พิจารณานะครับ โปรดใช้หลักกาลามสูตร
ขอให้ทุกท่านเจริญในธรรม

 

พาราเซตาม่อน

 

ผมไม่รู้ว่าใครเป็นอริยะหรือไม่เป็นอริยะ แต่ผมรู้ว่าใครมีภูิมิธรรมสูงกว่าผม และผมก็เฝ้าดูศึกษาจากท่าน นั่นเป็นประโยชน์ ตัวเองน่าจะรู้ตัวเองว่าพร่องเรื่องไหน เว้นแต่จะเป็นพวกหลงตัวเอง ดูดีๆเถิด ในเวปนี้ มีผู้มีภูมิธรรมสูงอยู่จริง แต่จะเป็นอริยะหรือปล่าว อันนี้ยกไว้ก่อนแต่ศึกษาภูมิธรรมจากท่าน ถ้าไม่มีอะไรที่ขัดแย้งกับคำสอนของพระพุทธเจ้า ก็ควรศึกษาไว้ นั่นแหละเป็นจึงจะเกิดประโยชน์แก่ตัวเอง

 

สงสัยอ่านหนังสือธรรมะมาก ไปเป็นแน่ ลองทิ้งความรู้เดิมทั้งหมดตั้งแต่ที่ได้รับรู้มา

แล้วลองคิดใหม่ คุณจะได้สิ่งที่ดีกว่าความรู้เดิม ถ้าไม่ทิ้งความคิดเดิม คุณก็จะมืดแปดด้าน

ตลอดไป เพราะ ของอะไรที่มันมากไปมันก็หนัก ไปไม่ได้ ไปต่อไม่ได้ ไปได้แต่ก็ช้า มีสิ่ง

ต่างๆเข้ามาก็หลบยาก ช่วยเหลือผู้ก็ทำไม่ได้เพราะของตัวเองมันเยอะเกินที่จะช่วยใคร

แต่ถ้ามันเบาละ ก็ไปสะดวก ไม่เหนื่อย ไปได้อย่างรวดเร็ว หลบหลีกสิ่งต่างๆที่เข้ามาได้

อย่างสบาย เหลือจะช่วยแบ่งเบาหรือช่วยเหลือก็ทำได้ไม่มีปัญหา ก็แค่นี้แระลองสำนึกดู

 

พวกคุณมีตา

คุณก็พินิจ คิดพิจารณาเอาเองก็แล้วกัน

ของแบบนี้ แล้วแต่บุญวาสนาของแต่ละคน

สร้างบุญกุศล บำเพ็ญเพียรบารมี มาต่างกัน

ทำบาปมาก็ต่างกัน และปรารถนาก็ต่างกัน

ในประเทศไทย ณ เวลาปัจจุบันนี้ มีหมดทั้ง พระอริยะเจ้าทั้งหลาย

ไม่ว่าแต่ละองค์ แต่ละองค์ ท่านจะเป็นพระโสดาบันก็ดี

พระอนาคามีก็ดี พระสกิทาคามีก็ดี

เป็นพระอรหันต์ก็ดี

พระอสีติมหาสาวกก็ดี พระเอตะทัคคะก็ดี

สมเด็จพระปัจเจกพุทธเจ้าก็ดี

พระโพธิสัตว์ก็ดี

มันเป็นเรื่องที่ ยากหนักหนายิ่งนัก ที่จะได้มีโอกาสพบเจอท่าน

ขอบอกว่า ยากมาก แล้วก็ไม่มีโอกาสได้รู้ด้วย

ว่า ท่าน ๆ ทั้งหลายเป็นใครกันบ้าง อยู่ที่ไหน ชื่ออะไร มีชีวิตไหม

เท่าที่รู้มา ส่วนใหญ่ ท่าน ๆ แต่ละองค์

ท่านจะหนีเข้าป่าหมด หรือปลีกวิเวกไปยังอีกที่ๆ หนึ่งที่ผู้คนอย่างเรา ๆ

ไปไม่ถึง

ยิ่งในยุคสมัยนี้ นักบวชเลว ๆ มีเยอะ และที่แอบอ้างยกปั้นอีก

ยังอยู่ตามวัดตามวา อารามต่าง ๆ ก็มีอยู่ไม่น้อยเลย

พวกคุณก็เลือก ๆ มองดูกันหน่อยก็แล้วกัน

แต่ผมไม่ได้หมายความว่า จะไม่เหลือองค์ที่ดี ๆ อยู่ตามวัด

บางสิ่งบางอย่างมันอาจไม่เป็นไปตามที่คุณเห็นก็ได้

อย่าลืมเสียว่า การส่งเสริมนักบวชเลว ๆ

มันจะเป็นบาป ที่ไปส่งเสริมคนชั่ว

สมัยนี้หา"พระ" จริง ๆ ยากมากๆ

เพราะเดี๋ยวนี้ คนในผ้าเหลืองมันก็มีอยู่ไม่ใช่น้อย ๆ

คนในผ้าเหลืองที่ว่า ก็คือ "คนธรรมดาๆ ที่นุ่งผ้าเหลือง"

คนธรรมดาที่ว่าก็คือ "เป็นคนที่มากไปด้วยกิเลศ หนายิ่งกว่าขนมชั้นในถาดเสียอีก"

มากยิ่งกว่าคนธรรมดา ๆ ที่ไม่ได้ครองผ้าเหลืองด้วยซ้ำ

กินข้าวเย็น มาม่า ไวไว เสพยาบ้า ดูเว็บโป๊ นอนกับผู้หญิง ประจบโยม

หลอกเงินโยมมาใช้ แอบขุด แอบขายพระก็มี

บางราย ปาราชิกแล้วก็มี แต่ก็ยังนุ่งผ้าเหลือง นั่งแท่นคุยกับโยมเลย แถมโกหกโยมด้วย

ยุคนี้คนชั่วมันเยอะ

คุณก็ปฏิบัติของคุณไปตามปกติที่ได้เคยทำมาก็แล้วกัน

 

.

 

ไม่มีหรอก

 

....อืมม์...นับถือ ...นับถือ......

ท่านทราบได้อย่างไรล่ะครับ ว่า...พระอริยะท่านไม่เล่นเนต?....บอกหน่อยซี....ถ้าจริงตามนั้น...เดี่ยว ผม จะชวนเพื่อนๆ เลิก เล่นเนต กัน .....เพราะ เรา ก็ อยาก เป็น พระอริยะบุคคล กับเขา เหมือนกัน....แล้วต่อไป เราจะหาอย่างอื่นมาเล่นแทนเนต ก็คงได้น่า...

 

ให้รู้อยู่ที่ใจดีกว่า ใครเป็นใครไม่เป็น ใครได้แล้วก็อนุโมทนา แต่ที่แน่ ๆ ฉันยังไม่ไปถึงไหนเลย ก็เลยมาหาธรรมมะที่นี้แหล่ะ ความรู้เพียบเลย โลกธรรม ๘ ก็เยอะ ที่นี้เป็นสังคมใหญ่ ๆ อีกสังคมหนึ่ง เลยทีเดียว

 

สถิติที่เคยมีคน online พร้อมกันมากที่สุด 9,359 คน, เมื่อ วันที่09-04-2009 เวลา 05:28 PM.

•พระอริยะบุคคล• WebMaster • Administrators • Super Moderators • ผู้ดูแลเว็บบอร์ด • พระไตรปิฏก • ทีมงาน • นักบวช • ผู้สนับสนุน กิตติมศักดิ์ • ผู้สนับสนุนบริจาค • สมาชิก Premium • สมาชิก ยอดนิยม • สมาชิก

---------------------------

 

.


















.

 

ความเป็นพระอริยะ บางทีท่านเองก็ไม่แน่ใจในตัวท่านเองว่าเป็นหรือยัง
คือ ตัวท่านอาจคิดว่าเป็นแล้ว แต่ถ้าบอกคนอื่นว่าเป็นแล้ว
ก็อาจโดนทิฐิมานะ ของตัวเอง ยกตนข่มคนอื่น
แต่ก็อีกแหล่่ะ พระโสดาบัน พระสกิทาคามี และ พระอนาคามี ก็ยังละทิฐิมานะ
ไม่หมด ถ้าหมดจริงๆ ก็คงเป็นพระอรหันต์แล้ว ถ้าไปมองในด้านความคิดฟุ้งซ่านในหัว อาจเป็นตัววัด
ในกิเลสที่เรายังเหลืออยู่ ว่า วันใดคิดเรื่องใดบ้าง
ถ้าคอยคิดแต่ ผูกโกรธ เค้า ตำหนิเค้า ก็ยังติด ในด้านโทสะ กับ มานะทิฐิ ถือดี
ว่าตัวเรา รู้เยอะกว่าย่อมถูกกว่า แต่ถ้าไปในเชิงสงเคราะห์ ก็อีกเรื่อง
ถ้าคอยคิดแต่ เรื่องเพศ ก็ยังติดในโมหะอยู่
ถ้าคอยคิดแต่ อยากได้โน่นอยากได้นี่ ก็ยังติดในโลภะอยู่
บางที ไปถามท่านว่า มีสติ สัมปชัญญะ ครบหรือเปล่า ในการดำเนินชีวิตปกติ
ในแต่ละวัน ก็ อาจเป็นตัวบ่งบอก ว่า เค้าเป็นพระอริยะ หรือยัง
ถ้าทำไรอยู่ ก็ไม่รู้ว่าทำอะไร ปล่อยตัวเละละ ก็คงไม่ต่างจากคนกินเหล้า
ขาดสติ อยู่อย่างนั้น
สรุป ตามที่ผมเข้าใจ คนเราเกิด มาไม่มี ความรู้ในหัวเลย
มีแต่เราที่มายึดกันในภายหลัง ก็ต้องมาแก้ สิ่งที่ไปยึด เข้ามาใหม่
ให้ละ ออกไปให้หมด ตะก่อนเคยพบเคยเจอแบบนี้ แล้วคิดต่อ พอปฏิบัติไปแล้ว
พบเจอสิ่งที่ เคยทำให้คิดต่อ ก็อ้อรู้และ ก็เฉย ไม่คิดต่อ ก็จบ

 

ทำไมดิฉันจึงเห็นว่ากระทู้นี้ มีหน้าต่างที่แสดงข้อความเล็กนิดเดียว ไม่ทราบว่าท่านอื่นเห็นเหมือนกันหรือเปล่าคะ

 

ขอโอกาส ท่านวิมุตติ เพื่อเติมเต็ม

ผู้รู้ไม่พูด จิต-ถึง-จิต เป็นปัจจัตตัง รู้ได้เฉพาะตนเอง เมื่อบรรลุถึงธรรมนั้นต่างหาก

ผู้พูดไม่รู้ ไม่ต้องมีภาษาพูดหรือใช้เสียงของมนุษย์ เอามาพูดแทนคำว่า "นิพพาน" ให้ถูกต้องตรงสภาวะ
สัจจธรรมที่แท้จริงไม่ได้เลย ส่วนที่สอนกันได้พูดกันได้นั้น
ก็เพียงแค่อุปมาอุปไมยให้เข้าเป้าหมายหรือให้ใกล้เคียงได้ดีที่สุดเท่านั้นเอง

 

ถ้อยทีถ้อยอาศัย ยอมรับกันที่ใจ เหลืออาศัยเพียงภาระหน้าที่

 

สิ่งเหล่านี้รู้ที่ใจ ถ้าไม่ได้สัมผัสเห็นอะไรเป็นอะไร ไม่มีทางเข้าใจได้จริง ๆ
อยากรู้ไหมค่ะว่าเพราะอะไร แต่ที่แน่ ๆ ไม่ใช่มีแค่ใครบางคน
แต่อาจมีอีกหลายคนที่เข้าถึงได้...ซึ่งในหลาย ๆ เหล่านั้นก็ยังไม่ได้บรรลุธรรมก็มี

 

หนูเป็นคนสวยและน่ารักนะ เป็นอริยะรึเปล่าไม่ใช่ประเด็น คริคริ