ปรียนันท์ธรรมสถาน เพื่อปฏิบัติและหลบภัย

เออก็เลยเล่าเป็นนิยายสาธารณะก็พอได้ ท่องไว้นะนิยาย
คุณธร นี่เคยเกี่ยวพันกับผมมาหลายชาติ
มันเป็นแบบนั้นเลยเอาความรู้สึกเดิมๆมา

มีหลายสมัย
เมืองซัมบา เกิดร่วมกัน 4 วาระ
เมืองชัย เกิดร่วมกัน 5 วาระ (ทุกวาระที่ผมเกิด)
สเปน 4 วาระ
รัสเซีย 4 วาระ
จีน 3 วาระ
ญี่ปุ่น 5 วาระ
เกาหลี 20 วาระ
เมือง12 ปันนา 3 วาระ
อโยธยา 1 วาระ
รัตนโกสินทร์ 2 วาระ(รวมปัจจุบัน)
นี่คนเรามันเคยสร้างกุศลร่วมกันก็ตามๆกันไปแบบนั้น
ที่เล่านี่นิยายนะ เอาความจริงอะไรไม่ได้
มองเป็นไตรลักษณ์ไป

 

สุดท้ายอดใจไม่ไหว เล่านิยายมาจนได้ หุหุ

 

อ่านตามแล้ว รู้สึกชื่นชมในความปรารถนาดีของเพื่อนๆ มีความรู้สึกอิ่มบุญไปด้วย ขออนุโมทนาบุญด้วยครับ

เสียดายมากที่จะไม่ค่อยได้ติดตามเรื่องราวดีๆ จากคุณเปี๊ยกอีก คงเป็นเพราะภาระกิจมีความเข้มข้น ลึกซึ้งขึ้นเรื่อยๆเกินกว่าความเข้าใจของคนทั่วไป

ตัวผมเองรู้สึกว่า เมื่อได้ข้อความของคุณเปี๊ยกที่เขียนขึ้นตั้งแต่ไปออกธุดงค์กับคุณคลิกที่สุโขทัย ช่วยจุดประกายให้ผมเกิดความเข้าใจในธรรม และสัจจะธรรมได้มากมาย จนผมเองก็แปลกใจมาก ซึ่งผมเป็นคนที่เชื่ออะไรได้ยาก คือต้องมีคำอธิบายที่ make sense เสียก่อนจึงจะเชื่อ ไม่งั้นจะตั้งข้อสงสัย ๆๆ ไว้ในใจอยู่เสมอๆ แต่กับเรื่องของคุณเปี๊ยกนั้น ผมรู้สึกว่าจะเชื่อเอาง่ายๆ ไม่สงสัยเลย ไม่รู้เวลาเขียนมีการร่ายมนต์ให้อ่านแล้วหลงๆๆๆ อะไรไว้หรือเปล่า ( ล้อเล่นนะจ๊ะ )

ทำไงถึงจะได้มีโอกาสทราบเรื่องราวต่อเนื่องได้อีก ทำเป็นแฟนคลับคุณ PK ดีมั้ยครับ แล้วส่งทาง e-mail เฉพาะสมาชิก ถ้าจะให้ไปคอยฟังที่ปรียานันท์รอบกองไฟคงยาก เพราะเรื่องราวคงเยอะจนเล่าไม่หวัดไม่ไหว

ตอนนี้ผมจับประเด็นดูจากเรื่องเล่าที่ผ่านมาของคุณเปี๊ยก ดูจะคล้ายๆกับเรื่องของพระอาจารย์เกษม อาจิณณสีโล วัดป่าสามแยก อ.น้ำหนาว จังหวัดเพชรบูรณ์ ใช่หรือไม่ เมื่อวานผมยังได้แวะไปกราบท่าน แต่ไม่มีโอกาสได้สนทนากับท่านเลย

 

นิยายคุณ Pew Pew อย่าเอาความจริง เอาความจริงไม่ได้
เมืองซัมบาเคยเกิดร่วมกัน 3 วาระ
เมืองชัย 4 วาระ
เมืองศรีสัชนาลัย 2วาระ
เกาหลี 17 วาระ
เมืองสิบสองปันนา 3 วาระ
อโยธยา 1 วาระ
รัตนโกสินทร์ 2 วาระ(รวมปัจจุบัน)

 

อยากให้คุณเปี๊ยกลองเล่านิยายให้ข้าพเจ้าบ้างเพราะอะไรตอนนี้ติดเวปนี้จังเลยเคยมีกรรมใดกันมาบ้างหรือไม่และจะได้ไปทอดผ้าป่าที่ปรียานันท์ไหมเนี่ย

 

ตำนานเมืองซัมบา(ต่อ) นิยายนะเอาความจริงไม่ได้

เมืองซัมบานั้นมีเมืองเหลวงตั้งอยู่ที่ชลบุรี อาณาเขตกินไปไกลถึงเกาะซัมบาวา(อยูในอินโนเซียปัจจุบัน) แล้วก็ทางเหนือกินไปถึงเมืองจีน สุดเขตแถวๆประเทศมองโกเลีย ทิศตะวันออกกินไปถึงสหรัฐอเมริกาทั้งประเทศ
ทิศตะวันตกกินอนาเขตไปถึงยุโรปทั้งหมด เรียกว่าเกือบทั้งโลก
มีเจ้าเมืองครองเมืองทั้งหมด 36 องค์
เมืองตั้งอยู่ได้ 18953 ปี แล้วจึงได้ล่มสลายไป ด้วยการเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่ โดยทีเมืองชัยก็เป็นส่วนหนึ่งของซัมบา

 

นิยายก็คือนิยายนะอย่าไปเอาความจริงกับมัน
เคยเกิดสมัย ร.7 มา 1 วาระเป็นเพื่อนพระราชวงค์
สมัยพระเจ้าตากสิน เป็นนายทหารระดับสูง
สมัยอโยธยา 3 วาระ
-เป็นนายทหารระดับสูงของพระนเรศ
-เป็นนายทหารระดับสูงของพระชัยราชา
-เป็นนายทหารระดับสูงของพระเจ้าเสือ
สมัยสุโขทัย 4 วาระ
เกาหลี 17 วาระ
เคยอธิษฐานเพื่อมาช่วยพระพุทธศานากึ่งพุทธกาล
คงจะเกี่ยวพันก็ตรงเคยอธิษฐานมาแบบนี้นั่นแหล่ะครับ
เรื่องไปปรียนันท์เป็นเรื่องอนาคตขึ้นอยู่กับการตัดสินใจ อนาคตมันเปลี่ยนได้ตลอด ส่วนเรื่องที่เล่าอย่าลืมว่านิยายจะหาความจริงอะไรไม่ได้

 

คุณเปี๊ยกเคยเกิดเป็นนายทหารระดับสูงของพระเจ้าตาก เอ..ไม่รู้จำนายทหาร 13 คนที่พระเจ้าตากจัดทัพได้ทุกคนไหมครับเล่าให้ฟังบ้าง ขอบคุณครับ

 

อันนั้นนิยายของคุณSUTASSEEไม่เกี่ยวกับผมอ่านดูดีๆครับ

 

ขอบคุณคุณเปี๊ยกที่ช่วยเล่านิยายอดีตชาติถึงเป็นนิยายก็ทำให้คลายความสงสัยบางเรื่องไปได้
เมื่อปีที่แล้วไปเที่ยวอยุธยาแล้วรู้สึกแปลกๆแถมตอนที่ออกจากไหว้พระที่วัดตูมร้องไห้ออกมาเฉยเลยทั้งที่ไม่ได้มีความรู้สึกเศร้าหรือดีใจอะไรทั้งนั้นก็เลยสงสัยมานานแถมเมื่อวันก่อนไปเขาคิชฌกูฏยังได้ไปไหว้พระเจ้าตากด้วย มีคนที่เคยไปมาเล่าว่าไปลำบากเหนื่อยมากแต่ข้าพเจ้ากลับขึ้นไปได้อย่างสบายทั้งที่ปกติอยู่บ้านไม่เคยออกกำลังกายสงสัยอยู่ว่าปกติที่ลำบากลำบากนั้นไม่ได้อยากไปเลย
สงสัยอยู่ว่ามีอะไรดลใจให้อยากไปอีกอย่างก็คือนิสัยใจคออาจหาญใจคอกว้างขวางรักความเป็นธรรมเพราะอย่างนี้นี่เองที่สำคัญอยากรบกวนช่วยเล่านิยายที่ทำไมเกือบ5ปีมาแล้วที่นอนไม่หลับเรื้อรัง
นิยายนี้ช่วยให้คลายความสงสัยเข้าใจกฏแห่งกรรมนับว่ามีคุณมาก

 

รู้เพื่อละ

รู้มากเข้า ไม่อยากเล่า เพราะเห็นตัวธรรมดา

นำภูมิธรรมไปทำงานเพื่อส่วนรวมดีกว่า

 

อิอิ ตอนแรกก่ะจะพิมต่อซะหน่อย เห็นพี่ ก่ะแล้วต้องพิมอะไรแหง

เลยไม่พิมดีกว่า

 

สมัยพระเจ้าตากสินเคยปล่อยภรรยา คนหนึ่ง ให้รอแล้วรอเล่าเฝ้าแต่รอ
มีลูก อยู่ 4 คน ชาย 3 คนหญิง 1 คน สุดท้ายภรรยาตรอมใจตาย
ส่วนลูกทั้ง4 คนถูกพม่าฆ่าตาย
ตอนนี้ภรรยาอยู่จตุมหาราชิกา ลูกชาย 3 คนยังไม่ไปไหน วนเวียนตามพ่ออยู่ เป็นห่วงพ่อ ลูกสาว ไปอยู่จตุมหาราชิกาแล้ว

นิทานอย่างไรก็นิทาน เอาสาระอะไรไม่ได้อย่าลืม

 

ให้แผ่เมตตาให้ลูกชายทั้งสามคนเพื่อให้เขาได้พ้นทุกข์
ขออภัยเขา และให้อภัยเขา แล้วก็ภรรยาและลูกสาวด้วย แบบนี้อาจจะช่วยผ่อนคลายลงได้บ้าง

 

กลายเป็นหัองเล่านิทานไปแล้ว ...ปรียนันท์ธรรมสถาน...

 

พวกที่มาฟังนิทานก็เคยเกี่ยวเนื่องกันมาทั้งนั้น ไม่งั้นไม่มาฟังหรอกครับ อิอิ

 

ขออภัยที่ทำให้เข้าใจผิดนิดหน่อย แต่ก็อยากให้เล่าเป็นนิยายให้ฟังบ้างครับนะนะ

 

สถานใดได้ดั่งหวังยั่งยืน....
เอียงพังครืนหรือครื้นเครงเร่งปรารถนา.....
ด้วยดีดั่งทิพย์ราชกษัตริย์ตรา....
รีบเร่งหาทิพย์ฐานย่านคีรี....

นิพพานะวาระใกล้ในจักรา....
ปรียานันท์ศาตราเร่งดิถี.....
มวลหมู่มารแม้รายรอบครอบปฐพี.....
ศรีฤทธีด้วยมงคลพ้นอวิชชา....

๑๘ ก.พ. ๕๑

 

ข้าพเจ้าได้ตั้งใจแล้วตัดสินใจแล้ว
ขอลาบวช ประมาณ 1 เดือน
ตั้งใจจะบวชต้นเดือน มีนาคม 2551 ถามข้างบนท่านบอกให้ไปบวชที่วัดศรีโคมคำ จ.พะเยา ซึ่งเป็นวัดประจำจังหวัดบ้านเกิดข้าพเจ้า
พอตัดสินใจอย่างนี้ ปรากฏว่ามี จิตวิญญานที่รอคอยอนุโมทนาปราบปลื้มกันใหญ่ พอพูดถึงเรื่องนี้ทีไรพวกเขาก็จะร้องไห้น้ำตาไหล แต่พอพูดเรื่องอื่นก็สงบไปเป็นอย่างนี้ เขารอเวลานี้มานานานมากแล้ว
แล้วจะแจ้งกำหนดการณ์ให้พวกเราทราบภายหลัง

 

ขอกราบ...ขอขมากรรมต่อคุณเปี๊ยกด้วยครับ....ขออโหสิกรรมแก่คุณเปี๊ยกทุกอย่างทุกประการ

และขออนุโมทนาบุญด้วย...ครับ