ฝึก กรรม-ฐาน ด้วยภาษาที่เข้าใจง่าย

+++ ธรรมชาติของจิต คือ "รับรู้อารมณ์" ไม่ว่าจะเป็นของใครก็ตาม ไม่มีขีดจำกัด แต่ที่สำคัญที่สุดคือ "แยกแยะออกได้หรือเปล่า ว่าเป็นของใคร" เท่านั้นเอง

ค่ะ อันนี้เป็นบ่อย เมื่อวานแยกได้แบบเต็มๆ แน่ใจแล้วว่าไม่ได้คิดไปเอง เพราะอารมณ์ตัวเองดีๆ อยู่ มาเจอความอัดอึด สับสน เหมือนไม่มีทางออก ก็เลยคิดว่าไม่น่าจะใช่อารมณ์ตัวเอง แต่ได้พยายามชักชวนให้บุคคลผู้นั้นเปลี่ยนอารมณ์ได้สำเร็จด้วย แต่ไม่ใช่วิธีการพูดให้เปลี่ยนอารมณ์น่ะ ชวนไปเดินป่าค่ะ ช่วยได้



เมื่อคืนฝันพิศดาร

ฝันว่าอยู่ที่แห่งนึง แล้วทำความรู้สึกทั้งตัว สถานที่เปลี่ยนไป ทำอีกครั้งก็เปลี่ยนไปอีกที่

อันนี้ใช่ไหมผลของการ แช่ ตรึง ผ่อน ความรู้สึกทั้งตัว

 

+++ ใช่ เป็นผลลัพธ์จากการ "แช่อยู่ใน ความรู้สึกทั้งตัว"

+++ ยามใดที่ "ความรู้สึกทั้งตัว" เปลี่ยน ยามนั้น "ภูมิ" ย่อมเปลี่ยนตาม และ รวมทั้ง "ภพ" ที่ตั้งอยู่ใน ภูมิ นั้น ๆ ด้วย

+++ ต่อไปให้ ทดลอง "ปรับความรู้สึกทั้งตัว" แบบ ลด หรือ เพิ่ม เพื่อประเมินผลว่า "ภพ+ภูมิ" จะเป็นปฏิภาค (สวนทาง) หรือ แปรค่าตาม (ตามทาง) ที่กำหนดความรู้สึก

+++ ลอง ๆ ดูสัก 5-10 ยก ก็พอจะทำความเข้าใจได้ไม่ยาก นะครับ

 

ผมก็คล้ายๆ แบบนี้ ชอบ เงียบๆ สงบๆ ไม่ชอบวุ่นวาย แถมยิ่งปฏิบัติยิ่งเจอแต่เรื่องแปลกๆ ที่คนอื่นเขาไม่ค่อยเจอ ยิ่งกลายเป็นมีชีวิตไม่เหมือนชาวบ้านเอาไปคุยกับใครเขาก็ไม่รู้เรื่องด้วย ก็อาศัยเล่าให้คนทางบ้านฟัง เพราะจริงๆ เป็นคนชอบเล่า เขาก็ชอบฟังนะ แต่เวลาเผลอตัวแบบอารมณ์มันส์ๆ ไปเล่าให้คนทั่วไปฟังเขาก็งง บางทีก็คิดไม่น่าไปเล่าเลย...

เพื่อนๆ เก่าๆ เดี๋ยวนี้ผมไม่ค่อยได้ครบเลย เพราะชีวิตไปคนละทาง เขาไปทางหาเงินเยอะๆ ซึ่งแต่ก่อนผมก็เป็นอย่างนั้น แต่ตอนนี้เป้าหมายชีวิตผมไปคนละทางเลยคุยกับใครเขาไม่ค่อยได้

 

แต่ถ้าเวลาเข้าสังคมก็จะพยายามวางตัวให้เหมือนกับชาวบ้าน แต่พอคุยมันส์ๆ เผลอไปเล่าเรื่องที่เจอทุกที แล้วก็มาคิดไม่น่าเล่าเลย 555

 

ตามคุณ Apinya17 มาครับ

หลังจากได้ฌาน โดยบังเอิญตอนเด็ก ก็ยังไม่เคยได้อีกเลย

พอมาทำตามคุณ ธรรม-ชาติ ในการรู้สึกตัว 100 เปอร์เซ็นต์ จากที่เคยใจฟุ้งซ่าน กลับรวมจิตได้อย่างน่าอัศจรรย์ เกิดปีติ สุข เอกัคคตา ขึ้นมา

เดี๋ยวผมขอรบกวน คุณ ธรรม-ชาติ สอบอารมณ์ ในโอกาสข้างหน้าด้วยนะครับ เพราะเรื่องที่คุณเขียนมา ต้องค่อยๆทำความเข้าใจตาม และลองปฏิบัติในแนวทางนี้ครับ

กระทู้นี้มีประโยชน์จริงๆครับ

 

ที่ขำนี่ไม่ใช่อะไรนะ ขำที่ตัวเองในอดีตเราเคยเป็น สวดคาถาไล่ผีมั่ง สวดแผ่ส่วนบุญส่วนกุศลส่งให้เจ้ากรรมนายเวรอุตลุด ขอหวยตามต้นไม้แปลกๆก็เคยมี เห็นอะไรผ่านอะไรก็ยกมือไหว้ ศาลเจ้าศาลพระภูมิก็ไหว้แล้วไหว้อีก หมอดูร่างทรงมีที่ไหนไปกับเพื่อนจนเขาจำหน้าได้ แต่แปลกที่ตอนนี้ทำไม่ได้เลย จะให้จุดธูปไหว้อะไรก็ทำไม่ได้ เครื่องรางของขลังที่เคยมีเคยแขวนคอก็ถอดวางหมด ในจิตในใจมีแต่ พระพุทธ พระธรรม พระสงฆ์ เท่านั้น เมื่อไม่นานมานี้ตัวเองต้องเดินทางไปเฝ้าคนป่วยที่รพ.ในกรุงเทพ เลยวานพี่ชายที่ไม่เจอกันเกือบสิบปีแล้วมาเฝ้าบ้านให้ พี่เขาบอกให้จัดศาลพระภูมิใหม่ นำแก้วใส่น้ำไปวางไว้ จุดธูปไหว้บ้าง บอกพี่เขาไปว่าทำไม่ได้ ก็ไม่รู้เหมือนกันว่าทำไม แต่ทำไม่ได้จริงๆค่ะ

 

ขณะกำลังอ่านอยู่นี่ ขนหัวลุกไปด้วย อนุโมทนาบุญด้วยน่ะค่ะ

 

เอามาเล่าที่นี่ค่ะ อย่าไปเล่าให้ชาวบ้านที่มีภูมิธรรมไม่เท่ากัน เขาอาจจะเผลอปรามาสพระรัตนไตรไปโดยรู้เท่าไม่ถึงการ กลับกลายเป็นโทษน่ะค่ะ

 

+++ นั่นแหละคือเรื่องของ "อุตริมนุษย์ธรรม"

+++ จริง ๆ แล้ว "อุตริมนุษย์ธรรม" จะเกิดขึ้นได้ ก็ต่อเมื่อ "ภูมิรู้ ภูมิธรรม" ต่างระดับกันจนไม่เห็นร่องรอย ตรงนี้จึงกลายเป็นเรื่อง "อุตริ"

+++ แต่ถ้าหากว่า "พอจะตามรอยกันทัน" และแนะนำกันได้ รวมทั้ง "การชี้รอยทางเดิน เพื่อให้เข้าถึง ไปทีละขั้น ทีละตอน" ก็จะไม่ใช่เรื่อง "อุตริมนุษย์ธรรม" กันอีกต่อไป

+++ แล้วก็จะเปลี่ยนมาเป็นเรื่อง "พอเห็นทาง และ พอทำได้"

+++ ให้สังเกตุ การโพสท์ของผม รวมทั้ง การค่อย ๆ เปลี่ยนแปลงภาษาไปตามระดับการฝึกส่วนบุคคล ที่สอดคล้องกับ "กาละ เทศะ บุคคละ" ก็จะเข้าใจได้ไม่ยาก นะครับ

 

+++ ได้เลยครับ

+++ หลักใหญ่ ๆ ในการทำความเข้าใจ และ การฝึกเบื้องตนในกระทู้นี้ จะรวมตัวกันอยู่ในหน้าแรกเกือบทั้งหมด ซึ่งมีไม่เกิน 20 โพสท์ เท่านั้น

+++ การตรวจสอบว่าตัวเราฝึกมาได้ประมาณไหน ก็ให้ใช้ โพสท์ที่ 5 "สติ ตามระดับของผู้ฝึก" เป็นตัววัด (สำหรับใช้ในการฝึกกับผมเท่านั้น)

+++ วิธีในการลงมือฝึก (ภาคปฏิบัติ) คือ การสร้างความรู้สึกตัว และ วสี 5 อยู่ใน โพสท์ที่ 7 "กระทู้นี้จะเริ่มต้นที่ ความรู้สึกตัว" เป็นหลัก

+++ ดังนั้นจะเห็นได้ว่า "มีเพียง 9 ข้อ 9 บันทัด เท่านั้นเอง" นอกนั้นเป็นผลลัพท์ ที่ออกมาจาก 9 ข้อนี้ ทั้งหมด

+++ และ 9 ข้อนี้ สามารถใช้ในการไล่ "ปฏิจจสมุปบาท" ได้ทั้งขาออกไป (ปฏิโลม) และขากลับเข้ามา (อนุโลม) ทั้งหมด

+++ ภาค "ปฏิโลม" โดยหลัก ๆ จะเป็นการใช้ "มหาสติปัฏฐาน 4" จนออกไปจาก "อวิชชา" โดยใช้ "ตัวดู หรือ อัตตาจิต หรือ ตน หรือ ธรรมารมณ์ หรือ ตัวฌาน" เป็น "ปัฏฐาน" ขาออก

+++ ภาค "อนุโลม" จะเป็นการใช้ "มหาสติ หรือ สภาวะรู้" ที่ได้มาจาก ภาคแรก ทำการ "ปัฏฐาน" ประดุจ "ไส้เทียน" กลับเข้ามาตามขันธ์ต่าง ๆ (มักจะเป็น "นิสัย" ของพุทธภูมิเก่า ที่ลาได้สำเร็จแล้ว เป็นหลัก หรือ ผู้ที่ปรารถนา ที่จะช่วยกันยกพระพุทธศาสนา ให้แพร่หลายต่อไป)

+++ อีกประการหนึ่ง ของ "ผู้ที่ฝึก มหาสติ" นี้ ย่อมรู้ได้ว่า "มหาสติ" ไม่ใช่เรื่องของ "สุกขวิปัสสโก" เลยแม้แต่น้อย แต่เป็นเรื่องโดยตรงของ "ปฏิสัมภิทาญาณ" ต่างหาก ดังนั้น หากผู้ใดกล่าวว่า มหาสติเป็นเรื่องของ สุกขวิปัสสโก แล้วก็ให้ถือได้เลยว่า ผู้นั้น ไม่รู้จักมหาสติ ดีไม่ดี ก็อาจกล่าวได้ว่า ผู้นั้น "ยังไม่มีสติ หรือ รู้จักอาการของสติ" เลยแม้แต่น้อย ตรงนี้ ให้ไว้เป็นหลักในการพิจารณา ของนักศึกษาในกระทู้นี้ เท่านั้น นะครับ

+++ ส่วนผู้ที่มี รากฐาน มาจากการฝึก "อานาปานสติ" ก็ควรอ่าน หน้าที่ 16 โพสท์ที่ 317 "ความเข้าใจเบื้องต้น ในการอ่านกระทู้นี้" ตรง "+++ อานาปานสติ เป็น "กรรมฐานฝ่าย นาม" ให้เป็นที่เข้าใจเสียก่อน นะครับ

 

+++ ให้ลองสังเกตุดูว่า "แต่ก่อน เราเห็นภพภูมิ เป็นสิ่งศักดิ์สิทธิ" แต่ปัจจุบันนี้ "ภพภูมิ เห็นเรา เป็นอย่างไร" ส่วนตัวเราเอง "ปัจจุบัน เห็นภพภูมิ เป็นแบบเสมอเพื่อน เท่านั้น"

+++ คุณ จิตวิญญาณ "ลองค่อย ๆ สังเกตุดู" นะครับ ส่วนคุณ mobilelizard ตรงนี้ "ถึงบางอ้อ" ไปเรียบร้อยแล้ว

+++ เป็นโชคดีของคุณ mobilelizard ตรงที่ ยังไม่มีการ "ขายหวย" กันในภพภูมิ ไม่งั้น "ยุ่งแน่" (^) (tm-love)

 

+++ ขนหัวลุกแบบ "ปิติ" เป็นสิ่งที่ดี แต่ ขนหัวลุกแล้ววิ่ง คงไม่ค่อยจะดีเท่าไรนะครับ 555

 

ยังไม่เคยแบบนั้นสักทีค่ะ จะเป็นยังไงหนอถ้าเห็นผีครั้งแรก หรือไม่แน่อาจจะเคยเห็นแล้วแต่ไม่รู้ว่าเป็นผี :boo::boo::boo::boo:

 

+++ ธรรมชาติของจิต คือ "รับรู้อารมณ์" ไม่ว่าจะเป็นของใครก็ตาม ไม่มีขีดจำกัด แต่ที่สำคัญที่สุดคือ "แยกแยะออกได้หรือเปล่า ว่าเป็นของใคร" เท่านั้นเอง
ตรงนี้เหมือนตอนจะหลับหลายวันมาแล้วค่ะ(ช่วงที่เข้ามาโพสต์ถาม แล้วคุณธรรมชาติตอบกลับมา) รู้สึกว่าคุณธรรมชาติส่งจิตมาหารึเปล่าคะ และขอบคุณนะคะที่ช่วยลดความฟุ้งซ่าน อิอิ

 

เมื่อวานช่วงเวลาหัวค่ำ นั่งอ่านหนังสือนิยายแนวถอดจิตเล่มนึง อ่านไปแบบทำความรู้สึกตัวแบบเบาๆ ไปก่อน อ่านไปสักครึ่งเล่ม โอ้ยย ไอ้ที่รู้ตัวเบาๆ มันไม่เบาแล้ว มันไปได้ยินเสียงหัวใจตัวเองเต้น ไปรู้อาการคลื่นฟู่ๆ ทั้งตัว รู้ลมหายใจตัวเองอย่างต่อเนื่อง แต่...ตัวหนังสือเริ่มไม่เข้าหัว เหมือนแบตเตอร์ความคิดอ่านเริ่มเสื่อม ก็ไม่รู้จะไปต่อยังไง เลิกอ่าน ...... ไม่ได้ตั้งใจทำน่ะ แค่แบบตามดูแบบเบาๆ

อันนี้ใช่ไหม ที่ความคิด กับความรู้สึกตัวมันจะแยกทางกัน

 

+++ วิธีทำ ในขณะที่รู้ได้ว่า "มีจิตอื่นส่งมา" นั้น ก็ให้ "ตรึง" (วสี 5 นอกจากจะใช้กับ จิตตน แล้ว ยังใช้กับ จิตอื่น ได้เช่นกัน) วาระจิตที่ส่งมา "ให้หยุดอยู่กับที่" แล้วก็จะทราบได้เอง ว่าเป็นใคร (เจโตปริยะญาณ เบื้องต้น) ฝึกเอาไว้ นะครับ มีแต่คุณ ไม่มีโทษ

 

เมื่อวานช่วงเวลาหัวค่ำ นั่งอ่านหนังสือนิยายแนวถอดจิตเล่มนึง อ่านไปแบบทำความรู้สึกตัวแบบเบาๆ ไปก่อน

+++ ขณะนั้น "อยู่" ในฐานกายา (มีกาย อยู่ข้างใน สติ)(หากเป็นภาษาของ อิทธิวิธี จะใช้คำว่า "ตั้งกายอยู่ในจิต" มีในพระไตรปิฏก)

อ่านไปสักครึ่งเล่ม โอ้ยย ไอ้ที่รู้ตัวเบาๆ มันไม่เบาแล้ว มันไปได้ยินเสียงหัวใจตัวเองเต้น ไปรู้อาการคลื่นฟู่ๆ ทั้งตัว รู้ลมหายใจตัวเองอย่างต่อเนื่อง

+++ ตรงนี้ คือ อาการ "ย้าย เข้าไป อยู่" ในฐานเวทนา (มีสติ อยู่ข้างใน กาย)(ภาษาของ อิทธิวิธี จะใช้คำว่า "ตั้งจิตอยู่ในกาย" มีในพระไตรปิฏก หมวดเดียวกัน)

+++ เมื่อ "มีสติ อยู่ข้างใน กาย" แล้ว ทุกอย่างของ กาย จะ "รู้ทั้งหมด" และ "ลมหายใจทั้งหมวด" ย่อม "ถูกรู้" อย่างหลบเลี่ยงไม่ได้

+++ อาการคลื่นฟู่ๆ ทั้งตัว คือ "ปิติ" ของ ฌาน 2 "ให้สนใจที่ อาการ อย่างเดียว" "ห้ามละวางปล่อยวาง เป็นอันขาด" "ให้อยู่กับอาการ อย่างต่อเนื่อง" แล้วจะ "รู้จัก วิวัฒนาการของ ฌาน ได้เอง"

แต่...ตัวหนังสือเริ่มไม่เข้าหัว เหมือนแบตเตอร์ความคิดอ่านเริ่มเสื่อม ก็ไม่รู้จะไปต่อยังไง เลิกอ่าน ...... ไม่ได้ตั้งใจทำน่ะ แค่แบบตามดูแบบเบาๆ

+++ เมื่อ "ฌาน" ตัวจริงก่อกำเหนิด "นิวรณ์ทั้ง 5 ประการ ย่อมอยู่ไม่ได้" ดังนั้น "ไม่ต้องสนใจกับอาการของ นิวรณ์ มันทำให้เสียเวลา" อยู่กับอาการ "ของตน" แบบตรง ๆ ไปเลย

อันนี้ใช่ไหม ที่ความคิด กับความรู้สึกตัวมันจะแยกทางกัน

+++ ถูกต้อง "ความคิด คือ 1 ใน นิวรณ์ 5 ประการ" ที่เรียกกันว่า "ฟุ้งซ่าน"

+++ ยามใดที่ "สติ เริ่มตั้งฐานจนเป็นสมาธิ" แล้ว นิวรณ์ ทั้ง 5 ประการ จะเกิดขึ้นไม่ได้

+++ ทุกสิ่งที่เกิดขึ้น หลังจากพ้นนิวรณ์ไปแล้ว "ล้วนเป็น ความจริงทั้งหมด" เพราะ ปรุงแต่งไม่ได้ นั่นเอง นะครับ

 

+++ เมื่อ "ฌาน" ตัวจริงก่อกำเหนิด "นิวรณ์ทั้ง 5 ประการ ย่อมอยู่ไม่ได้" ดังนั้น "ไม่ต้องสนใจกับอาการของ นิวรณ์ มันทำให้เสียเวลา" อยู่กับอาการ "ของตน" แบบตรง ๆ ไปเลย

ขอบพระคุณค่ะ จะจำไว้ใช้คราวต่อไป ณาน 3 แบบลืมตาจะเป็นเช่นไร แบบหลับตาก็พอรู้อยู่ค่ะ แต่แบบลืมตานี่ ยังไม่เคยเจอใครเขียนประสบการณ์เล่า

 

ฌาน 3 ลักษณะคือเบาและสุขไปทั้งกายครับ

 

1. ถ้าถึงกายที่เบาและสุข ถอดออกไปเจอเป็นระดับภพภูมิสวรรค์ครับ
2. ถ้าประครองอยู่กับความเบาและสุข บางทีเวลาถอดไม่ต้องทำอะไรเลยครับ ตัวเรามันลอยออกไปเฉยๆ แบบบังคับไม่ได้เลย บางทีกายทิพย์เดินแทบไม่ได้เลยตัวจะลอย
3. จากประสบการณ์ถ้าถอดจากระดับนี้จะเจอเทวดานางฟ้าจำนวนมากๆ แบบมหาศาล
4. หน้าตาเขาจะวัยรุ่น หล่อ สวย ดูดี อายุดูไม่เกิน 16 แบบวัยรุ่นบนโลกเรา อายุจริงไม่รู้
5. กายนี้เหมาะแก่การท่องเที่ยว ภพภูมิ