อาถรรพ์ เมืองกาญจน์

ตนเองอยู่ป่าเมืองกาญจน์แถวเขาชนไก่ตั้งแต่ปี 2516 ตรงที่ฝึก รด สมัยก่อนยังเป็นป่าดงดิบ ลำตะเพินน้ำเชี่ยวมาก จะข้ามทางมีเพียงไม้ซุง 2 ท่อนพาดบนลำตะเพิน สมัยก่อนไปหาหน่อไม้ต้องเอาสีป้ายตามต้นไม้กันหลงป่า เพราะต้องเดินหาสีที่ป้ายเอาไว้ มิฉนั้นจะหลงป่าแถวเขาชนไก่นั่นแหล่ะค่ะ

หลังเขาชนไก่ก็คือหน้าบ้านดิฉันสมัยเด็กๆ กลางคืนพอตะวันเริ่มตกดินจะได้ยินเสียงมโหรีลอยออกมาจากป่า เช้าขึ้นมาเราก็จะเข้าไปดูว่ามีบ้านไหนเขามีงาน ปรากฏว่าไม่มีใครอยู่อาศัยเลย แต่จะได้ยินเป็นช่วงๆ บางครั้งได้ยินทุกวัน บางครั้งเสียงก็จะหายไป

ในป่าหลังเขาชนไก่สมัยก่อนชอบไปเก็บกระเช้าสีดา ลูกยางเอามาเล่น ขนมก็หาเอาจากในป่านั่นแหล่ะ มีทั้งตะขบป่า ลูกหว้า พุทราป่า มะขามป้อม ไข่เต่า ถ้ารู้จักกิน สายๆก็จะสะพายย่ามเข้าไปในป่า มือแหวกพุ่มไม้หาขนมกิน....สมัยก่อนไม่มีขนมซองขายเกลื่อนแบบนี้

เคยมีตำนานเกี่ยวกับเขาชนไก่เล่าสืบต่อกันมาว่าเป็นเมืองลับแล ใกล้ๆเขาชนไก่จะมีวัดโบราณชื่อวัดกาญจนบุรีเก่า ที่มีพระปางป่าเลไลย์นั่งอยู่ในโบสถ์ที่ไม่มีหลังคา สมัยก่อนพวกเมืองลับแลจะมาทำบุญใส่บาตรกันที่วัดนี้ ตอนหลังคนมาขอยืมถ้วยชาม หม้อไห ไม่เอาไปคืน ตอนหลังคนในเมืองลับแลเลยถล่มปิดปากถ้ำที่เขาชนไก่เสียเลย

ส่วนเรื่องเจอวิญาณเพียบเลยค่ะ ว่างๆจะมาเล่าให้ฟังต่อค่ะ

 

รอฟังเรื่องเล่าอยู่นะคะ...

 

เรื่องนี้คล้ายกับเรื่องของผม เมื่อครั้งไปปักกลดที่ จังหวัดหนองคาย สถานที่ปักกลดนั้นเป็นป่าท้ายวัด วัดจะห่างไกลจากชุชชนครับ บรรยากาศเอาเรื่องอยู่พอสมควร หลังจากปักกลดอยู่ที่นั้นได้ 7-8 คืนได้มีอยู่คืนหนึ่ง ได้นิมิตร เห็นบางสิ่งตัวดำๆ มาแอบดูเราอยู่ที่ใต้พุ่มไม้ ขณะนั้นรู้สึกนึกยังไงไม่รู้คิดว่าต้องมาไม่ดีแน่ เลยท่องคาถาพระนารายณ์ เมื่อเริ่มท่อง แค่ ....โอมพระนารายณ์ ราชะ อุปาทะ ก็เกิดระเบิดสนั่นหวั่นไหวไปทั่ว โดยเฉพราะบริเวณที่มีเงามาแอบดูเราบริเวณนั้น เสียหายมากที่สุด พอมองไปก็ไม่เจอเงานั้นแล้ว เพียงไม่ถึง 5 วิต่อมาเห็นคนเป็นร้อย หรือ มากกว่า มายืนล้อมเราใว้ท่าทางแต่ตัวดีมากแต่ละคนมีเครื่องประดับ แต่หัวหน้าเป็นผู้หญิงอายุกลางคนแต่งตัวโบราณ ขณะนั้นกำลังจะ ถ่องคาถานารายณ์รอบที่ 2 จิตบอกกับตัวเองว่าสู้ไม่ได้ ให้แผ่เมตตา เลยกำหนดแผ่เมตตา บทอิมินา พอเริ่มสวดคนเหล่านั้นก็เริ่มทยอยเดินกลับ ลืมบอกไปว่าผมเห็นเงาที่มาแอบดูเราแต่ทีแรกด้วยในกลุ่มคนเหล่านั้น แต่อยู่ท้ายแถวสุดจำได้อย่างแม่นยำ หลังจากคนเหล่านั้นกลับหมดแล้วก็ออกจากนิมิต ขณะนั้นเป็นเวลาตี 3 ความรู้สึกแรกคือรู้สึกเอิ่มเอิบปีติเป็นพิเศษ แปลกว่าทุกวันเพราะทุกวันจะรู้สึกเพลียและง่วง แต่วันนั้นแปลก ที่พิเศษคือ สถานที่ตรงนั้นมีต้นตะเคียนใหญ่มาก 2 ต้นคู่กันเป็นต้นตะเคียนคู่ นี่ก็เป็นอีกเรื่องที่แปลก และ ผู้เขียนเจอมากับตัวเมื่อ 2 ปีก่อนครับ

 

เมื่อก่อนเวลาไปหาหมอตอนขากลับประมาณทุ่มกว่า ๆ เห็นเงาดำ ๆประหลาดรูปร่างเหมือนคนสูงกว่ามนุษย์ทั่วไปเคลื่อนไหวเร็วมากและกระโดดไกลมากมองแทบไม่ทันเห็นแต่เงาดำๆ กระโดดตัดหน้ารถไป ช่วงเวลาที่เห็นประมาณเมื่อ 10 ปีและช่วง 4-5 ปีก่อนค่ะ น้องชายก็เคยเห็นเหมือนกันประมาณเมื่อ 20 ปีที่แล้ว ช่วงหัวค่ำตอนเดินกลับบ้านมากับลูกพี่ลูกน้อง เห็นเป็นเงาดำกระโดดบนยอดข้าวโพดแล้วก็กระโดดผ่านไป มีใครทราบบ้างมั้ยคะว่าคืออะไร (พบในจังหวัดกาญจนบุรี)

 

สงสัยเขาอยากได้คนไทยไปเป็นสาวกใหม่
ดีนะที่ไม่เคยพิศวาสการเข้าป่า...

 

ขอบคุณที่แชร์ครับ

 

ป่าทุกพื้นที่มีเทพรักษาหมดละค่ะ แม้นแต่โบราณสถาน วัดวา อาราม โรงพยาบาล
และ อีก หลายยๆ ที่ อนุโมทนาึค่ะ ที่นำมาแชร์กัน

 

เคยไปบ้านพ่อของญาติเมื่อสมัยเรียนอนุปริญญา ราว ๆปี 2519-2520 คืนแรกนอนที่บ้านคุณพ่อของญาติก็ปรกติ แต่คืนที่ 2 ท่านพาพวกเราไปเยี่ยมบ้านลูกสาวท่าน ซึ่งต้องผ่านป่าช้านานาชาติด้วย และจะพากันไปนอนที่นั่น ตอนเดินผ่านป่าช้ารู้สึกอึดอัดมาก เหมือนมีอะไรกดดัน แต่ก็พยายามเฉย ๆ พอไปถึงบ้านญาติผู้พี่ หลังจาก ทานอาหารเย็น เสร็จธุระ ก็เข้านอนกัน จะได้ยินเสียงคนเดินรอบ ๆบ้าน เดี๋ยวด้านโน้น เดี๋ยวด้านนี้อยู่นานมาก เป็นชั่วโมง ก็ทนไม่ได้เพราะไม่รู้ว่าเป็นอะไร คนร้ายหรืออย่างอื่น เสียงรถบรรทุกใหญ่ ๆอยู่หน้าบ้านตอนนั้นราว ๆตี 2-3 ควบกับ เสียงคนครางด้วยความเจ็บปวด แต่แบบไม่มีแรง คล้าย ๆกำลังจะตาย คราง โอย ๆๆๆๆๆๆๆๆ แล้วก็ คร่อก แบบ ขาดใจตาย ก็ลุกมาบอกลุง ลุงก็พาไหว้พระและให้นอนกลับหัวไปอีกฝั่ง ไม่รู้ทำไม แต่เราก็ทำตาม พอเรากลับหัวไปอีกทาง หัวเราก็จะหันไปทางฝาผนังบ้าน คราวนี้ยิ่งได้ยินชัด เสียงเดินบนหัวเราเลย เดินอยู่ข้างฝาผนังบนหัวเรา เราก็พยายามไม่สนใจ เพราะลุงบอกไว้ ไม่ให้สนใจเสียงอะไรก็ตาม แม้จะกลัวก็ตาม พอเราไม่สนใจ คราวนี้ เสียงมือหรืออะไรสักอย่าง มาลูบข้างฝาบนหัวเรานั่นแหละ เราก็พยายามไม่ใส่ใจอีก คราวนี้เรียกชื่อเราเลย เรียกแบบยานคางยาว ๆ หลาย ๆครั้ง ซึ่งเราก็ไม่เคยไปแถวนั้น ไม่รู้จักใครเลยที่จะมารู้จักเราหรือชื่อเรา ตอนนั้นกลัวมาก และมีความรู้สึกร้อนรนมาก ว่าเราจะอยู่ที่นี่ต่อไปไม่ได้ ต้องออกไปจากที่นี่แล้วกลับไปนอนที่บ้านของลุง ก็เลยรีบลุกมาบอกลุงว่า กลัวมากนอนที่นี่ไม่ได้ พากลับไปนอนบ้านลุงเถอะ ลุงจึงบอกว่า (ลุงเป็นคนปฏิบัติธรรมนั่งสมาธิ) ออกไปไม่ได้หรอก เค้าดลใจจะให้ออกไปตาย เพราะเค้าจะเอาไปอยู่ด้วย ตอนที่ผ่านป่าช้าน่ะ มีผีนานาชาติเลย มีทั้งมีเจ๊ก ผีฝรั่ง ผีไทยเป็นเจ้า ซึ่งเป็นหัวหน้า จะมาพากันเอาเราไปอยู่ด้วย เพราะฉนั้น คืนนี้ต้องอยู่ที่นี่ ไม่ออกไปไหนจนกว่าจะสว่าง ลุงก็เลยนั่งเป็นเพื่อนเราจนสว่าง พอรุ่งขึ้นเรากลับกรุงเทพฯทันทีจะไม่เคยกลับไปเมืองกาญจนบุรีอีกเลย

 

ปี 2523 -2524 เรียนอยู่ ว.ค. บ้านนนอก ไม่รู้จักรุงเทพฯ เคยได้ยินแต่ลาดพร้าว
เพราะมีสวนสนุก แต่มีคนมาบอกให้ไปลาดหญ้า กับทุ่งงูเห่า อีก 2 ปีต่อมาถึงรู้จักลาดหญ้ากับหนองงูเห่ากรุงเทพฯ สองที่นี่แรงพอกัน

 

เขาให้ไปเอาทองคำที่ทุ่งลาดหญ้าฝั่งตะวันตกนะฝันนั้นนานแล้ว

 

ใครมีมาเล่าต่อน่ะครับ
ชอบ ๆ =w=''

 

กำลังจะไป เสียวเลย

 

สิ่งลื้ลับที่มองไม่เห็นย่อมมีอยู่และเป้นไปได้เสมอ

 

เมืองกาญจฯ เป็นเมืองที่มีภูมิประเทศสวยงาม..ผมได้มีโอกาสไปเที่ยวและพักผ่อนหลายครั้ง..ปีนเขา..มุดถ้ำ..นอนค้างกับชาวพื้นเมืองกะเหรี่ยงหลายหน..ที่เจอกับตนเองและกะเหรี่ยงนำทางก็คือ..ถ้ำล่องหน..........

 

ไปเมืองกาญ บ่อย เมืองกาญเป็นสนามรบ มาหลายสมัย
จึงมีพวกผี เปตร อสุรกาย นับล้าน ๆ แถมคนก็นับถือผีเล่นไสยสาสตร์มากมาย
...ประมาณปี 2549 นั่งรถมาเที่ยววัดกับเพื่อนและญาติ ประมาณ 6-7คน
ขากลับออกจากวัด เพื่อนขับหลงไปอีกทาง แค่ทางซ้าย กับขวา ไม่น่าเลี้ยวผิด
ขับจนขึ้นไปบนเขา ไม่น่าจำทางไม่ได้จนไปถึงบนเขา จึงได้เอ๊ะใจกัน
...หากขับขึ้นเขาต่อไปอีกรถคงคว่ำ ตายทั้งคันแน่ ๆ.....

.....พอออกมาได้จากทางนั้น ก็ไปเที่ยวอีกวัดหนึ่ง ไปกินน้ำที่แท้งค์น้ำดื่มในวัด
กินไปสักพักรู้สึกร้อนไปทั้งตัวแล้ว อาเจียนออกมา โชคดีได้พกน้ำมนต์ไปด้วย
เลยดื่มไป จนอาเจียนออกมาไม่กี่ครั้งก็หายร้อน รู้สึกเป็นปกติ....สงสัยว่าขณะที่พระ
ท่านไม่อยู่วัด อาจจะมีคนชั่วแอบใส่พวกยาสั่งในแท้งค์น้ำดื่มก็ได้....

......และเมื่อปีที่แล้ว น้องชายขับรถมาคนเดียวตอนหัวรุ่ง แถวอำเภอบ่อพลอย
รถคว่ำพังทั้งคัน แต่น้องชายแค่เย็บที่ศีรษะ 3 เข็ม กับนิ้วมือหัก เจ็บไม่มาก
แทนที่น้องจะเจ็บมากหรือตาย คงเป็นเพราะ น้องใส่ผ้ายันต์เกราะเพชรไว้ในกระเป๋า
เลยรอดมาได้ครับ


.....ช่วงปีหลัง ๆ ผมไปเมืองกาญ นอกจากสบายแล้วยังรู้สึกว่าได้รับการช่วยเหลือ
จากเทวดาด้วยครับ รับรองปลอดภัยแน่ ๆ มันมีเคล็ดครับ
ก็คือพอเข้าเขตเมืองกาญ ผมก็อธิษฐานกราบและขอพรให้ท่านเจ้าพ่อศาลหลักเมือง
ของจังหวัดกาญ ช่วยคุ้มครองให้ปลอดภัยตลอดเวลาเมื่อยังอยู่ในทุกเขตพื้นที่ของ
เมืองกาญครับ.....แล้วพอไปทำบุญในเมืองกาญ
ก็นึกอุทิศบุญให้ท่านเจ้าพ่อศาลหลักเมืองกาญตลอด ครับ....

....ถ้าใครไปเที่ยวเมืองกาญก็ให้นึกถึงเจ้าพ่อศาลหลักเมืองกาญให้ช่วยคุ้มครองนะครับ
ถ้ามีเวลาก็ไปกราบขอพรท่านที่ศาลหลักเมืองกาญเลยครับ แต่ระวัง!พวกคนหญิงที่นั่ง
เฝ้าอยู่ที่ศาลหลักเมืองนะครับ...พวกนั้นเล่นไสยศาสตร์ทั้งนั้นครับ โดนมาแล้ว

แล้วหากทำบุญอะไรมาก็ให้อุทิศให้เจ้าพ่อศาลหลักเมืองกาญด้วยนะครับ
...เจ้าพ่อศาลหลักเมืองกาญ ท่านเป็นพระพรหมครับ ...ผีและอาถรรพ์ต่าง ๆ
สู้พระพรหมไม่ได้ครับ ขอให้เรามีศรัทธาจริงครับ .....

 

อยากฟังเรื่องเล่า "ถ้ำล่องหน" จังเลยค่ะ

 

ขอเพิ่มเติมเรื่องถ้ำล่องหนให้อ่านอีกซักหน่อย..ถ้ำนี้เมื่อก่อนไม่นานนักผมเคยเข้าไปได้..ชาวกะเหรียงสองคนที่นำทางก็เคยเข้าไปแล้วหลายครั้ง..บริเวณนั้นป่าไม้ก็ไม่ได้ทึบมากนัก..แต่สำหรับวันนั้นพวกผมเดินหาปากทางเข้าถ้ำ(ทางที่เคยเข้ามาแล้ว)หลายรอบ..หายังไงก็หาไม่เจอ..ก็เลยพากันกลับ..ด้วยความผิดหวัง

 

เราเคยไปฝึก ร.ด.ที่เขาชนไก่ จะมียิงปืนแล้วจะมีหลายๆคนที่เก็บปลอกกระสุนปืนเป็นที่ระลึก เพราะเรียนปีสุดท้ายแล้ว แต่มีเพื่อนคนนึงเล่าให้ฟังว่าผลัดแรกจากกรุงเทพ เพื่อนของเค้าเองที่เก็บปลอกกระสุนปืนไปประมาณ 3 คน หลังจากกลับไปบ้านที่ กทม ก็มีอาการแปลกๆเหมือนผีเข้า

หลังจากนั้นก็มีเสียงผู้ชาย (คนเก็บเป็นผู้หญิง ) บอกว่ากูจะเอาพวกมึงไปให้หมดทุกคนเลย พ่อ แม่ก็กังวลคุยไปคุยมาบอกมาเข้าค่ายเขาชนไก่แล้วเก็บปลอกกระสุนกลับ
ครอบครัวเลยพาไปต่อชะตาชีวิตนอนในโรงศพและทำบุญ เอาปลอกกระสุนมาคืนที่เขาชนไก่

โดยส่วนตัววันที่ไปจะมีโรงนอนนึงที่เค้าบอกว่าจะเห็นผู้หญิงใส่ชุดขาวตลอดเลย อยู่ข้างๆโรงนอนเรา ,, แล้วตอนอาบน้ำต่อคิวยาว โรงนอนผีพวกพาราเซลล์กลับไปหมดแล้ว เรากับเพื่อนเลยแว๊บไปอาบน้ำกัน พวกเราเข้าไปประมาณ 4-5 คน ซึ่งห้องน้ำกว้างมากแบ่งเป็นห้องๆ ไปทีไรก็ไฟตกทุกครั้งตกแบบติดๆดับๆ จนอาบน้ำเสร็จ ตอนแรกไม่ได้คิดอะไร พอรู้ว่าโรงนอนนั้นมีผีเท่านั้นแหละไม่ไปแล้ว เพราะโรงนอนที่เราอยู่ไม่เคยไฟตกเลย

เพื่อนเราที่เฝ้าเวรอีก เดินไปเดินมาตรงถนนตรวจพื้นที่ แล้วก็เม้าส์กันว่าต้นไม้ต้นนั้นที่เค้าบอกว่าเห็นผู้หญิงผูกคอตายใช่ไหม กำลังนั่งเล่ากัน ซักพัก กระป๋องน้ำกลิ้ง คลืดๆๆแล้วก็ตั้งเองได้ ทีนี่แหละ วงแตก !!!!!!!!

ความคิดส่วนตัวเขาชนไก่เป็นสถานที่ศักดิ์สิทธิ์มีเทพารักษ์ สิ่งศักดิ์สิทธิ์คุ้มครอง

 

จริงจริงแล้วกาญจนบุรีเป็นแหล่งท่องเที่ยวที่ไม่ห่างจาก กทม. ประมาณ 130 กม. สถานที่เที่ยว เช่น อุทธยานแห่งชาติเอราวัณ อุทธยานแห่งชาติไทรโยค อุทธยานแห่งชาติเขื่อนศรีนครินทร์ สะพานข้ามแม่น้ำแคว ทางรถไฟสายมรณะ สุสานทหารพันธมิตรดอนรัก พร้อมมิตรฟิล์มสตูดิโอ พุน้ำร้อนหินดาด วัดสระลงเรือ (เรือสุพรรณหงส์จำลองที่ใหญ่ที่สุดในโลก) วัดวังก์วิเวการาม (วัดหลวงพ่ออุตตมะ) วัดป่าหลวงตามหาบัว ญาณสัมปันโน (วัดเลี้ยงเสือ Tiger Temple) สวนสัตว์เปิดซาฟารีปาร์ค
และยังอีกหลายหลายแห่ง เนื่องจากในสมัยโบราณพม่าใช้เป็นเส้นทางส่งทหารเข้ามารุกรานกรุงศรีอยุธยา มีการรบราฆ่าฟันกันมาก ประกอบกับธรรมชาติเป็นป่าเป็นเขา จึงมีวิญญาณสิงสถิตอยู่เป็นจำนวนมาก รวมถึงเทพยดาเจ้าป่าเจ้าเขา หากว่ามีบุคคลใดที่มีส่วนร่วมเวรกรรมกันมา ก็จะปรากฎเป็นเรื่องราวตามที่ได้ยินได้ฟัง หรือหากมีการล่วงเกินต่อสถานที่เทวดาอารักขาก็คงต้องมีการลงโทษเป็นธรรมดา ขอให้ทุกท่านมาท่องเที่ยวด้วยความสนุกสนานกันนะครับ

 

ไปลามาไห้วคงไม่มีอะไรน่ากลัว แต่ที่เขาชนไก่อย่าทำตัวคึกคะนองนักนะครับที่นั้นคนทำตัวไม่ดีเจอดีกันหลายคนแล้วครับ