เรื่องเล่า ตื่นนอน ตอนสายๆ

ฮิฮิ..
ปายท่องเที่ยวมาลาาา ในแดนที่มีแต่ดวงดาว

แล้วเค้าก็ฝานปาย
นอนละเมอเพ้อฝันรำพันอกเอ๋ย ไม่คิดไม่เคย.......

เล่าดีไม๋น้า ว่าพวกเขาเหล่านั้น โจทย์จันให้เซ่งแซ่
ในรุ่งอรุณวันตะวันดับ อสูรผู้ปรารถนาในความเป็นจักรพรรดิ์ จักปรากฏกาย ก้าวลงสู่โลกมนุษย์
และทำให้สามโลกยอมรับท้าวเธอในฐานะจักพรรดิ์ ให้ได้
พวกเขาต่อหน้าต่างยกย่องเป็น....
แต่ลับหลังพวกเขาเรียก ท่านว่า "อสูรสงคราม"

ฮิฮิ ..... เรื่องนี้เกี่ยพันกันกับ ขบวนการรัฐประหารในครั้งที่แล้ว
ไอ้หมอเอ๋ย...ชอบสอดรู้สอดเห็นนัก อีครานี้ จักเละหรือไม่

ก็ในอดีต สัก เกือบๆสิบปีที่แล้ว ท่านผู้นี้ก็แต่งองค์ทรงเครื่องรบพร้อมสรรพ
เพียงเปิดประตูก็ก้าวลงสูโลกมนุษย์แล้ว
แต่ท่านผู้เฒ่า ก็รีบเอาไม้หน้าสาม ตอกประตูปิดตายไม่ให้ท่านปรากฏตัวออกมาได้
พูดง่ายๆก็ปิดประตูตายไม่ให้มานะแหละ แค้นนี้จึงต้องชำระ ก็ให้แต่งตัวเสียโก้หรูหรา แต่ออกมาสำแดงเดชมิได้

แต่ตอนนี้ท่านผู้เฒ่าไม่อยู่แล้ว
การชำระแค้นนี้มีแต่เอ็งไอ้หมอเอ๋ย ที่เหลือเป็นเป้า
ราวังเป้าตัวเองให้ดีนาโว้ย ตัวใครตัวเผือกนาโว้ย

ตู แวปๆมาเตือนๆเท่านั้น ตูเจวก่อนแล้ว โว้ย

 

ยางไง ยางไง ซะ
อาจารย์สุวิ ก็ วานไป บอกท่านผู้เฒ่า มาช่วย อีกแรง ​

จะได้ ไม่ต้อง คอยระวัง หน้า ระวังหลัง​

ระวังหน้า อย่างเดียว ก็ ทำเอา เหนื่อย แล้ว.....55​

ตอนนี้ ท่านผู้เฒ่า ท่าน ใหญ่โต พละกำลัง วังชา มากมาย
แข็งแรง มากกว่า สมัย ตอนที่ เคย นั่งคุย กัน เยอะ​

ไป ขอแรง ท่าน มาช่วย คง ไม่ผิดหวัง​

อ้อ แต่ ตอน นี้ สงสัย ท่านจะย้าย บ้าน ไป อยู่ บ้านใหม่ อีก รึ เปล่า นะ​

ยางไง อาจารย์ ส่ง อีเมล ไป ถาม เส้น ทางก่อน นะ​

อ้อ ลืมไป ว่า ท่าน เพิ่งย้ายบ้าน ไม่รู้ว่า ขอสายอินเตอร์เน็ท หรือ ยัง
แต่ โทรไป เบอร์ เดิม คง ติด นะ



​

 

ตกลงจาดับวันไหนคะ หนูจะได้คว้ากระเป๋า...เผ่น!

>__<

 

จะเผ่นไปไหนเหรอ บอกบ้างดิ ^^"

 

เชยระเบิดเลย..
เขาดับกันไปตั้งแต่เมื่อวาน ตอนเช้ามืดแล้ว(๒๑ พ.ค. ๕๕)

แล้วท่านผู้ยิ่งใหญ่มาหรือยัง
ท่านปรากฏกายแล้ว แต่ยังไม่ก้าวสู่โลกมนุษย์
เข้าใจว่า คงตรวจเช็คระบบ ที่ให้ลูกน้องได้วางยาเอาไว้

แผ่นดินไหว ภูเขาไฟระเบิด คลื่นซึนามิ หิมะตก น้ำท่วม ฯลฯ กระจายไปหมดทั่วโลกมนุษย์

แต่เออเนาะ ฝั่งด้านเอเซียนี่มันถูกระงับหมดสิ้นแล้ว เหลือเพียงเล็กๆน้อยที่เป็นเศษกรรม
แต่ด้านยุโรป และอเมริกานี่ ยังมีมากอยู่ ถูกระงับไปได้นิดเดียว

ท่านผู้ยิ่งใหญ่นี่คงเริ่มงานตามแผน ที่ยุโรปก่อนเป็นแน่
แต่ท่านคง งงๆกับแผ่นดินเอเซียนี่มันรอดได้ไงวะ
ใครหว่าที่กล้ากำแหง ต่อต้านท่าน

เมื่อเหตุถูกระงับ ผลมันก็ไม่เกิด
แล้วท่านจะก้าวเข้าสู่ ความเป็นจักรพรรดิ์ได้ยังไงหนอ

งงงงงงงงวุ้ย

 

ท่านผู้เฒ่าว่า ท่านปลดระวางแล้ว ไม่ยุ่งเกี่ยวด้วย
และที่สำคัญ
ท่านเป็นคนละคนกับ อ.ตาที่สาม

 

เอ้า! นับคราสมะวานก่อนด้วยเหรอคะ แถวไทยแลนด์ยังกะหนูแทะ

หนูก็นึกว่า แบบกลางวันเป็นกลางคืน มืดตื๋อไปหมดโน่น

วันนี้ยุโรปสะเทือนสะท้านไปทั่วเลยค่ะ ตั้งกะสเปนไปถึงตุรกี

ส่วนพี่เมกา อากาศแปรปรวนอย่างหนักเกือบทุกรัฐ

เอ๋ๆๆ นั่นสิคะ ใครหนอ ^^

ปล. หนูละกลัวว่าเค้าจะเก็บไว้ท้ายสุดแทน ><

 

อ.suwi ครับ ผมอยากทราบว่า ถ้าจะทับทวีผลบุญที่เคยทำมาให้กับตัวเองให้มากยิ่งขึ้น มีกี่วิธีและทำอย่างไรครับ ขอบพระคุณมากครับ

 

ไม่รู้จักสวัสดีกะเลยพี่ดาว
รู้จักแต่ " สวัสดีคะ "
แวะมาสวัสดี อิอิ ^___^

:z1

 

เอาวิธีทำน้ำบำบัดโรคมาฝากครับ น่าสนใจมากเลย โดย อ.ทองทิพย์ โอภาโส
แต่ชื่อเรื่องตามกระทู้ไม่ได้ระบุไว้ รายละเีอียดอยู่ในคลิปช่วงหลังๆครับ ท่านเล่าว่า
ตั้งแต่ท่านทำได้ก็ไม่เคยเจ็บป่วยอีกเลย


http://palungjit.org/threads/มารู้เรื่องนี้กันหน่อยซิ-เรื่องของมาร.335612/

 

สวัสดีครับ
..เอ่อ อ.สุวิ หรือท่านอื่นๆ พอจะทราบสรรพคุณรายละเอียด ของ ยาใหญ่ กับน้ำในสระมรกตไหมครับ ..

 

...............................:boo:

 

อ้างอิงจากความคิดเห็นที่ 1226 ของคุณมณีส่องแสง
เรียน อ.สุวิ ที่เคารพนับถือ และเพื่อนธรรมทั้งหลาย
คุณมณีส่องแสง ไม่สามารถเข้าเว็บพลังจิต จึงได้ติดต่อผมทางPMของเว็บพลังใจ
ให้ช่วยรับรองกระทู้ของคุณเมขต์นี้ครับ ว่าเกิดเหตุการณ์แอบใช้User
สกังค์ทำให้เข้าใจผิดกันกับคุณมณีส่องแสงจริง จึงเรียนมาให้ทราบครับ
ขอแสดงความนับถือ
วสุธรรม

http://palungjit.org/threads/เรื่องการปลอมแปลงยูส.351573/

อ้างอิง:
<TABLE border=0 cellSpacing=0 cellPadding=6 width="100%"><TBODY><TR><TD style="BORDER-BOTTOM: 1px inset; BORDER-LEFT: 1px inset; BORDER-TOP: 1px inset; BORDER-RIGHT: 1px inset" class=alt2>ข้อความดั้งเดิมโดยคุณ มณีส่องแสง
คุณวสุธรรมคะรบกวนลบกระทู้ที่สกั๋งกับมณีได้เขียนโต้แย้งกันได้ไหมคะ เพราะสงสารน้องเขาจังเลย เพราะตอนนี้เราจับได้แล้วว่า เป็นเพื่อนที่เคยทำกิจด้วยกันของสกั๋งที่อิจฉาและถูกปลดออก และก็ร่วมมือกับ XXXX ในการใช้ยูสของสกั๋งมาโพสว่าเรา กระทู้ของมณีส่องแสงคะ ..ถ้าลบได้ช่วยลบด้วยนะคะ ในการโต้แย้งที่มันไม่ดีใน โพสของมณีคะ...ขอบคุณคะ...และ(ความจริงก็ได้เปิดเสียทีว่าใครจริงหรือเลว ) และฝากคุณวสุธรรมส่งข้อความบอกกับ เมฆท์ที่เขาโพสด้วยนะ และบอกความจริงเขาว่า เรานะจับตัวการได้แล้วก็คือ xxxที่เฟส XXXพลังจักรวาล และทั้งสองก็ร่วมมือกันกับXXXX ขอบคุุณคะ สงสารน้องเขาจังเลยคะ สกั๋งนะ แต่นี้แหละคือ แผนที่จะได้เปิดโปงความชั่วของ XXX เพราะจิตญาณในทั้งสองนั้นเป็นผีดูดเลือดแล้วคะ เลยต้องหาบริวารและออกล่าเหยือดูดเลือดอันนี้มณีพูดจริงไม่ได้ปรักปรำ เตือนใครได้ก็เตือนให้ออกห่างจากพวกกลุ่มคนพวกนี้เพราะขยายวงกว้างบริวาลที่หลงเชื่อเยอะมากแล้วคะ

</TD></TR></TBODY></TABLE>
<!-- google_ad_section_end -->__________________

 

ข้อความข้างบนนี้ มาจากตัวจริงนะ ไม่ได้ปลอมตัวมา
เห็นว่าจะเลิกใช้ user นี้ เพื่อตัดปัญหา

เอ้า...ตอบข้อถามสักหน่อย
สระมรกต มีอยู่หลายสระ น้ำในสระล้วนใสกระจ่างมองลงไปเป็นสีเขียวดุจมรกต
มีทั้งในหิมพานต์ และในโลกมนุษย์(สรรพคุณไม่เหมือนกันนะ)

เอาสระในโลกมนุษย์นะ เอาที่ใกล้ตัวที่สุดเห็นเขาว่าอยู่ในป่าแถวบุรีรัมย์นี่เอง
น้ำในสระเป็นสีเขียวมรกต คุณสมบัติของน้ำ จะทำให้ผู้ดื่มกินมีพลังการฝึกปรือ/กำลังภายใน/พลังวัตต์/พลังชีวิต เพิ่มขึ้นมากมาย<O></O>
สามารถย่นเวลาการฝึกได้มากเป็นสิบๆปีทีเดียว (ยังกะนิยายกำลังภายในเลยวุ้ย)
<O></O>
เสียอย่างเดียว สระนี้มีนาคเฝ้าอยู่ เป็นนาครุ่นที่ ๔ เป็นพวกโอปาติกะกำเนิดมีพิษระดับเดียวกันกับท่านอนันตนาคราช<O></O>
และท้าวเธอคายพิษผสมลงในสระนี้ ผู้ที่ดื่มกินน้ำนี้ด้วยความโลภ ด้วยหวังในพลังฝีมือล้วนสิ้นชีพด้วยพิษนาคทั้งสิ้น<O></O>
และที่สำคัญใต้บ่อน้ำนี้มีสมบัติสุดวิเศษซ่อนไว้ชุดหนึ่งเป็นสมบัติจักรพรรดิ์
ผู้ที่ผ่านด่านพิษนาคได้ ก็จะมีพลังเพิ่มจากการดื่มน้ำ และสามารถลงไปใต้สระนี้ได้(แช่อยู่ในพิษนาคทั้งตัว)
ก็อาจจะพบและเป็นเจ้าของสมบัติจักรพรรดิ์ ทั้งเจ็ดชิ้น ได้โดยง่าย
ชักเหมือนนวนิยายกำลังภายในเข้าไปทุกทีวุ้ย

ส่วนยาใหญ่ ที่ถามถึง ความจริงแล้วมิใช่ยารักษาโรคใดๆเลย แต่กลับเป็นยาแก้พิษนาค โดยเฉพาะพิษนาครุ่นที่ ๔ ยานี้แก้ได้ชะงัดนัก

ผู้ถามรู้จัก สระน้ำมรกตนี้แล้ว มียาใหญ่อยู่กับตัว โอกาสการเป็นเจ้าของสมบัติจักรพรรดิ์ก็สูงแล้ว (ก็ยังไม่แน่หรอกนาย)

แต่หากกายสิทธิ์ในดวงแก้วจักรพรรดิ์ เลือกท่านเป็นเจ้าของ
ฮิฮิ.... ตำแหน่งจักรพรรดิ์ก็เป็นของท่านแล้ว

 

วันสองวันที่ผ่านมา มีสัตรีนางหนึ่งมาหาไอ้หมอ
เจ้าหล่อนมาถึงก็เล่าฉอดๆถึงรื่องราวต่างๆที่เธอประสพมา ครึ่งจริงครึ่งฝัน เพื่อหวังให้ไอ้หมอแก้ปริศนาธรรมที่คาใจเธอ
ไอ้หมอก็ฟังๆไปงั้นๆ และส่งซิกให้ข้าไปตรวจสอบดำเนินการ เคลียเรื่องทั้งหมด
เมื่อเรื่อราวถูกเคลียสงบแล้ว ปรากฏ มันก็เป็นเรื่องราวของคามรักความแค้นที่ต้องให้อภัยและอโหสิกรรมกัน เพื่อความก้าวหน้าในการปฏิบัตธรรมให้สูงขึ้น

ความจริงเรื่องนี้ไม่คิดเขียน แต่ก็ต้องเขียนให้เจ้าของเรื่องเข้าใจ การปฏิบัติธรรมของเธอจะได้สูงขึ้น

สัตรีผู้นี้เธอบอกชื่อไว้แต่ไอ้หมอมันไม่ทันฟัง มันเลยจำไม่ได้ ดูเหมือนจะใช้ชื่อเล่นๆว่า "พันธ์ไม้" หรืออะไรทำนองนี้ที่ใกล้กัน

เธอเล่าว่าโดยปกติเธอเป็นพวกคนเห็นผีเห็นจิตวิญญานได้ แต่ไม่อาจเป็ไปตามใจปรารถนา
นึกจะเห็นก็เห็น แต่พออยากจะรู้จะเห็นว่าอะไรเป็นอะไรอย่างจริงจัง ทุกอย่างก็เงียบจ้อย
สรุปคือเขา(ผี)อยากให้เห็นจึงเห็น

เธอเล่าถึงความฝันของเธอ ถึงเรื่องของนางไม้ มาขออยู่ด้วย เมื่อให้อยู่แล้วหากทำอะไรขัดใจ ก็ถูกทำร้ายเหยีบอกเอา หากถูกใจก็ยิ้มหวานให้

เล่าเรื่องถึงชายผู้หนึ่งถูกทำพิธีฝังทั้งเป็น ฝันซ้ำๆซากๆ ชายนั้นก็มาหาแทบทุกคืน และต่อว่าเธอเป็นคนหลายใจ ลึมเขาผู้เป็นที่รัก ฯลฯ
แถมอ้อนออดลูปไล้เนื้อตัว ทำเอาเธอขวัญผวา

และเธอยังเล่าถึงนาคสองตัวสีเขียวและสีดำ เพ่นพล่านอยู่ในบ้าน
และยังเล่าถึงเพื่อนบ้านใกล้เรือนเคียง มองบ้านที่เธออยู่แบบแปลก เช่น
เห็นเป็นบ้านร้างไม่มีผู้คนอยู่ ต้นไม้ใบหญ้รกครึ้มและวังเวง
บ้างเห็นเป็นผู้คนจำนวนมากเสสวรเฮฮา
เห็นงูยักษ์รูปร่างแปลกๆอยู่หน้าบ้าน
ฯลฯ

เธอเล่าถึง ปราสาทเมืองสิงห์เล่าถึงความตาย เล่าถึงสมบัติจักรพรรดิ์ ฯลฯ

และเธอยังเล่าถึงพ่อเธอที่เสียชีวิตไปไม่นาน ได้กลับมาหาเธอ และเล่าชีวิตหลังความตายให้เธอฟัง
ฯลฯ

และเธอขอความเห็นจากไอ้หมอ และให้หาทางออกไห้ ด้วยเรื่อเหล่านี้ มันวนเวียนซ้ำซาก ทำเอาเธอประสาทรับประทานไปครึงตัวแล้ว

 

เรื่องเล่าน่าสนใจจังเลยค่ะ...รอฟังหนอ รออ่านหนอค่ะ

 

เรื่องทั้งหมดของคุณ พรรณไม้ แบ่งออกเป็น ๔ ช่วงเวลาสำคัญ ที่ก่อเรื่องราวความรักความแค้น

ช่วงที่ ๑ ย้อนหลังไปประมาณ ๒๓๐๐ ปีโดยประมาณ
ช่วงที่ ๒ ย้อนหลังไปจากปัจจุบัน ประมาณ ๘๐๐ ปีเศษ(ประมาณปี พ.ศ.๑๗๕๐ )
ช่วงที่ ๓ ย้อนอดีตไปประมาณ ๔๒๐ ปี(ประมาณ พ.ศ.๒๑๓๕)
และช่วงที่ ๔ คือช่วงปัจจุบัน

แต่ความจริงแล้วเธอยังมีช่วงที่ปลอดโปร่ง ได้ปฏิบัติธรรมจนก้าวหน้ามากโขอยู่
ทำให้ชาติปัจจุบัน สามารถมีประสาทสัมผัสในเรื่องลี้ลับในต่างมิติได้
แต่เธอก็ไม่ยอมเรียนยอมฝึกให้รู้เห็นอย่างจริงจัง ก็เพราะวิธีการฝึกต่างๆที่ได้รู้เห็นมา ล้วนไม่ต้องจริต และอธิบายปรากฏการณ์ต่างที่เธอสัมผัสไม่ได้
แต่ละคนที่เธอไปพูดคุยด้วยแม้จะมีญานรู้เห็น แต่ไม่อาจให้คำตอบที่แท้จริงแก่เธอ ล้วนกำๆกวมๆ และไม่สำพันธ์กันกับสิ่งที่เธอได้รู้ได้เห็น
และที่สำคัญ ไม่มีทางออกและบทสรุปให้เธอ

 

เรื่องราวของคุณพรรณไม้ในช่วงที่ ๑
สมัยนั้นการปกครองระบบกษัตริย์ บนดินแดนสุวรรณภูมิในสมัยท้ายๆ มีการทรยศ แย่งชิงราชสมบัติกัน
ผู้ชนะเข้ากุมอำนาจ กษัตริย์เดิมพ่ายแพ้ ขนสมบัติหนีออกจากเมือง
เห็นหมดทางหนีโดยง่าย ได้รับคำแนะนำจากแม่ทัพนายกองให้ฝังสมบัติที่นำมา แล้วทำวิชา ให้มีภูติเฝ้าทรัพย์ไว้ เมื่อชนะศึกแล้วจึงมาขุดเอา
เมื่อตกลงกันได้แล้ว ก็ถึงเวลาคัดเลือกผู้ที่จะยอมสละตนเป็นผีเฝ้าทรัพย์โดยสมัครใจ

ในสมัยนั้นคุณพรรณไม้เป็นบุตรีแม่ทัพ มีใจผูกสมัครรักใคร่กับนายทหารเล็กๆผู้หนึ่งสมมุติชื่อว่าไอ้เสมาก็แล้วกันนะ
(ก็แบบเดียวกันกับ แม่นางเรไรกะไอ้เสมา ในละครเรื่องขุนศึกนั่นแหละ)
แม่นางพรรณไม้ เธอมีลูกพี่ลูกน้องนางหนึ่ง สมมุติว่าชื่อ แม่นางกล้วยไม้ก็แล้วกันนิ
นางกล้วยไม้ก็มีใจนึกชอบไอ้หนุ่มเสมาเช่นกัน จึงยุยงให้ท่านแม่ทัพรังเกียจกีดกันความรักของแม่นางพรรณไม้กับไอ้หนุ่มเสมา(ก็ละครน้ำเน่าชั้นดีนะเอง)
ทั้งดูถูกและเหยียดหยามยังความโกรธ เสียใจและน้อยใจให้ไอ้หนุ่มเสมายิ่งนัก

เมื่อได้รู้ถึงประสงค์แห่งองค์เหนือหัว รับสมัครผู้สละชีพเฝ้าทรัพย์ จึงสมัครรับอาสา พลีชีพตนเพื่อการนี้

เมื่อพิธีเสร็จเรียบร้อย ด้วยอำนาจแห่งมนตราด้วยความโกรธและความแค้นที่ฝังลึก ไอ้หนุ่มเสมาจึงมิได้เป็นเพียงปู่โสมเฝ้าทรัพย์ธรรมดา
แต่เธอกลับจุติใหม่เป็นยักษ์ผู้เฝ้าทรัพย์แทน

แต่อนิจจาเอ๋ย การทรยศหักหลังกันก็ยังไม่จบสิ้น ไม่นาน ผู้เป็นเจ้าพิธีฝังสมบัติก็กลับมาขุดสมบัติไปซะเอง(สงสัยกษัตริย์คงพ่ายแพ้ไปเรียบร้อย)
และสร้างมนต์มายาให้เป็นทรัพย์ ทีถูกฝัง ให้พญายักษ์นั่งเฝ้าลมๆแล้งๆ(มายาแห่งทรัพย์) เช่นนั้นอีกแสนนาน
นั่งเฝ้าทรัพย์ด้วหน้าที่ ด้วยสัจจะ ด้วยความเพียรและอดทน ไม่รู้เลยว่าสิ่งที่ตนเฝ้านั้นมันเป็นเพียงมายาแห่งทรัพย์

ส่วนนางพรรณไม่และนางกล้วยไม้ก็มีชีวิตต่อไปตามชะตาตน

เรื่องในช่วงแรกก็มีเพียงนี้ ไม่เห็นมีอะไรในกอไผ่เลย
นอกจากความรักและแค้นแน่นอก ความโกรธและน้อยใจ นั่งเฝ้านอนเฝ้าสมบัติไปใหนไม่่ได้ ณ ที่นั้นเป็นพันๆปี
โห...ทุกข์แค่ใหนวุ้ย

 

รออ่านค่ะ ชอบฟังนิทาน :d

 

รอฟังตอนต่อไปค่ะ...