แกนพลังงานโลกใหม่อยู่ที่เท้าหน้าขวาของสฟิงซ์

ผมรู้สึกได้อ๊ะ เมื่อวานลองเทสก่อน แต่ไม่ค่อยรู้สึกอะไร เลยจะลองเปรียบเทียบกับวันนี้ ดู รู้สึกว่าแตกต่างเยอะครับ ยืนแทบไม่อยู่ อิอิ นี่แหล่ะความเห็นผ๊ม

 

คิดซะว่าทำสมาธินะคับ ได้บุญ อิอิ อย่างน้อยก้อมีช่วงนึงที่จิตสงบ และอีกอย่างจิตก้อเป็นกุศล เพราะคิดว่าทำแบบนี้แล้วช่วยโลกได้ ช่วยเพื่อนมนุษย์ได้ ละกันเน๊อะ อย่าไปคิดมากเน๊อะคับ

 

]ใช้วิธีจับจังหวะการเต้นของชีพจรตัวเอง อาจจะที่ข้อมือ ที่หัวใจ หรือที่ฐานโพรงจมูก หรือจักระ6 7 หรือทั้งร่างกายเลยก็ได้

ให้รู้สึกเป็นจังหวะ สอดคล้อง กับ เวลา 1 วินาที
แล้วน้อมการรู้จังหวะนั้น ไปสู่ สฟิงค์ พลังจะไหลประกอบกัน
ทำงานเอง คลายเอง โดยธรรมชาติ

 

ข้าพเจ้าได้ทำแล้ว ข้าพเจ้ารู้สึก ถึงอาการบางอย่างได้ เมื่อข้าพเจ้า ออกจากสมาธิ ข้าพเจ้าได้มีอาการ อ้วก ออกมาเป็น เลือด และ ลม ครับ กัลยามิตรทุกท่าน...อนิจจัง ทุกขัง อนัตตา..

 

น่ากลัวจัง ขนาดนั้นเลยหรือ

ส่วนผมยังแป่วครับ ไปนอนละ

 

พลังจากสฟิ๊งค์ ก็เป็นพลังงานบวกแบบหนึ่ง
แต่ผมเชื่อพลังพุทธานุภาพซึ่งแรงกว่าบริสุทธิ์กว่าครับ

อิติปิโส วิเส เสอิ (ทิศตะวันออก)
อิเสเส พุทธะนา เมอิ (ทิศเหนือ)
อิเมนา พุทธะตัง โสอิ (ทิศตะวันตก)
อิโสตัง พุทธะ ปิติอิ (ทิศใต้)
อิกะวิติ พุทธะ สังมิ (ทิศบนศีรษะ)
อิสังมิ พุทธะโล กะวิฑูร (กระจายคลุมทุกทิศ)

 

เมื่อวานตอน 5 ทุ่มกว่า กำหนดจิตอยู่ในห้องนอน หันหน้าไปทางทิศตะวันตก แล้วทำตามที่พระอาจารย์รัตน์ท่านบอก ตอนแรกเลยรู้สึกหน้าเชิดขึ้น แหงนสุดๆ แล้วก็หมุน แล้วก็เหวี่ยงช้าๆ ซักแป๊บก็หัวหนัก ก้มหน้าลงไป ก็พยายามฝืนขึ้นมา ก็กำหนดจิตไปนานพอสมควร ดูนาฬิกาอีกที เที่ยงคืนกว่าแล้ว

ตอนจะนอน ทีนี้แปลกเลย อยู่ๆ ปากก็เหมือนควบคุมไม่ได้ มีคำพูดช้าๆ เสียงแหบๆ แบบคนแก่พูดออกมาจากปาก เป็นภาษาฟังไม่เข้าใจ ไม่ใช่รัวๆ แบบกูโบสที่พวกทรงเจ้าพูดกัน อันนั้นเคยได้ยิน แต่ที่พูดเอง มีคำว่าฟาโรห์อยู่หลายครั้ง พูดอยู่นานซัก 5 นาที จะฝืนก็ไม่ได้ ก็คิดว่าช่างเหอะ เคยมีอะไรมาผ่านหลายครั้งๆ นี้ คงเป็นเพราะรกำหนดจิตไปที่สฟิงค์มั้ง

 

เมื่อวันที่ 2 ม.ค.54 ผมกำหนดจิตให้ตัวเองไปนั่งทำสมาธิที่เท้าหน้าขวาของตัวสฟิงซ์ โดยกำหนดนิมิตให้เป็นภาพพระพุทธรูปขนาดใหญ่ ให้ครอบคลุมตัวสฟิงซ์และตัวของผมเองเอาไว้ด้วย เพื่อป้องกันพลังงานด้านลบต่างๆ ที่อาจจะฉวยโอกาสเข้ามาในตัวของเราได้ เพราะถ้านึกถึงสฟิงซ์เพียงอย่างเดียว จะขาดบารมีของพระพุทธเจ้าคุ้มครอง ถ้าเกิดมีใครไม่หวังดีปล่อยของคุนไสยมาในช่วงเวลานั้น เราอาจจะรับเข้ามาโดยไม่รู้ตัว จึงอยากให้นักปฏิบัติทั้งหลายควรคำนึงถึงอันตรายในข้อนี้เอาไว้ด้วย

เมื่อผมกำหนดจิตไปที่ตัวสฟิงซ์ได้สักพักหนึ่ง ก็รู้สึกได้ว่าตัวเองโยกโคลงเคลงเหมือนนั่งอยู่ในเรือตามที่พระอาจารย์รัตน์ท่านบอกเอาไว้จริงๆ ซึ่งถ้านั่งสมาธิตามปรกติจะไม่เป็นเช่นนี้ เมื่อออกจากสมาธิแล้วก็รู้สึกโล่งเบาสบายตัวขึ้นกว่าตอนก่อนจะกำหนดจิตไปที่ตัวสฟิงซ์อย่างมาก คงเป็นเพราะบารมีขององค์พระและพลังงานจากตัวสฟิงซ์ ช่วยขับของเสียและพลังงานด้านลบที่ตกค้างอยู่ในร่างกายออกไปมากนั่นเอง

 

ผมก็หมุนครับแต่หมุนแบบสลับซ้ายขวาไม่แรงแต่อยู่ในสมาธิ กว่าจะเข้าสมาธิได้ก็เล่นเอานานเหมือนกันต้องสวดมนต์108จบถึงจะได้สมาธิมานั่งได้ เข้าสมาธิแล้วนึกว่าตัวเองไปนั่งสมาธิอยู่บนเท้าขวา สฟิงค์ ไม่นานก็รู้สึกตัวว่าหมุน

 

ได้ทดลองเหมือนกันครับ ( รู้สึกแปลกๆ แต่ก็ไม่แน่ใจว่าเป็นอุปทานหรือเปล่า )

ลองตั้งแต่เที่ยงคืนวันที่ 1 - หันหน้าไปทางทิศตะวันออก รู้สึกมีกระแส ปั่นป่วนไหลไปจากตัว ไปที่สฟิงซ์ ทีแรกคิดว่า เราคิดมากเลยตื่นเต้น เป็นการอุปทาน

วันที่ 2 - ช่วงเช้า ลองยืนหันหน้าไปทิศตะวันออก ก็มีอาการโยกเยก คล้ายจะหมุน ลอง 2 - 3 ครั้ง ก็ยังมีอาการ ให้ลูกชายลองบ้าง ลูกบอกว่า ไม่เห็นมีอะไร คงตั้งจิตนิ่งๆ ไม่เป็น
เลยทดลองนั่งกำหนดจิตดู - ไม่ยักมีอาการโยกเยก - คิดว่าคงรับพลังงานได้ไม่แรงมาก จึงไม่หมุน

ช่วงกลางคืน - วันที่ 2 ลองใหม่ ยืนทดลองพร้อมสวดมนต์ไปด้วย ก็เกิดอาการโยกเยก คล้ายการหมุนอีก เลยลองดูว่า ถ้าหันไปทิศอื่นๆ อีก 7 ทิศ ( ลองดูทั้ง 8 ทิศเลย ) แล้วกำหนดภาพสฟิงซ์ด้วย จะเป็นหรือไม่ ? ผลปรากฏว่า ตอนหันไปทิศอื่น ไม่มีอาการโยกเยก

สรุปเอาเองว่า น่าจะเป็นไปตามที่ท่านพระอาจารย์รัตน์บอกไว้ครับ

 

อา...เจอเพื่อนแย้ว
อยากบอกว่าวันที่หนึ่งกับวันที่สองก่อนทุมนึงเนี่ย

เราแทบกระอักเลย วันที่สองช่วงบ่ายๆต้องย้ายที่นอนไปนอน รพ
ทุรนทุรายมากกว่าจะรอให้ถึงหนึ่งทุ่ม
คือ เราปวดหัวตุ้บๆตั้งแต่วันที่ 31 ปวดหัวและคลื่นไส้ พะอืดพะอมมากมาย มีอ้วกบ้าง วันต่อมาอาการแย่ลง อ้วกตลอดวัน เหม็นอาหารที่ทำจากเนื้อสัตว์มากๆ กินน้ำเปล่าก็ยังอ้วกออกหมดกระเพาะ อ้วกจนเปรี้ยวคอ และขมในปากจนร่างกายไม่ได้รับสารอาหาร เลยต้องไปนอนให้น้ำเกลือ ไปถึง รพ ก็รออยู่ว่าเมื่อไหร่จะถึงทุ่มนึงซะที

พอหายกลับมาบ้านก็ดีขึ้น เพราะยาด้วย และพอกำหนดจิตตามที่ท่านแนะนำ ก็รู้สึกตัวเองตัวเบากว่าเดิม เหมือนเดินไม่ติดพื้นเลย ดูเหมือนโม้เนอะ ไปลองทำเองดูละกัน อิอิ

 

มาเล่าความฝันแปลกแปลกให้ฟังแล้วกันนะครับ
ฟังเพลินเพลินสนุกสนุกกันนะครับ อย่าถือสากันเลย
...
ฝันว่าลงไปเดินในอุโมงค์ใต้ดินกับคนสองสามคนไม่รู้จัก
มีคนหลายคนไปไม่ได้รออยู่ปากหลุม เพราะอากาศมันน้อยข้างล่าง
ไปเจอผนังเรียบ มีรูปสลักบนผนังมองไม่ชัด
มีผู้ชายคนหนึ่งไปไปขยับรูปสลักเล็ก หลายตัวบนผนัง พอขยับแล้วมีแสงเรือง ผนังกลเปิดออก
มีคนหลายคนวิ่งกรูกันออกมา
แต่งตัวแบบอียิปต์โบราณ ผู้หญิงคนหนึ่งแต่งตัวดีกว่าคนอื่นกวัดแกว่งอาวุธไปมาในอากาศ
จู่จู่ผู้หญิงคนนั้นยื่นดาบสั้นที่ทำจากโลหะมันวาวสีเหมือนเงินผสมทองมีสลักลวดลาย
ยื่นทางด้ามดาบมาให้ผม ดาบสั้นขนาดยาวประมาณ20เซนติเมตร
และมีผู้ชายอีกคนอยู่ข้างข้างในมือที่ถืออยู่เหมือนเป็นคนโทสีดำดำใส่น้ำ
แต่ผมมองเห็นไม่ชัดในรายละเอียด
พวกเราเดินออกจากอุโมงค์ลัดเลาะไปตามลำน้ำ มีป่าอ้อ ป่าแขม
เดินไปถึงวิหารที่หนึ่งมีคนมาสวดมนต์มากมาย มีหลายคนขัดขวางไม่ให้เข้าไป
เหมือนเป็นกำแพงอากาศต้านไว้
แต่ก็เข้าไปจนได้
มีหมู่คนไล่หลังตามมา รูปร่างเป็นอนูบิสถืออาวุธ
ผมไปปลุก คนในวิหารที่ใส่ชุดขาว นั่งอยู่เต็มวิหาร
ให้รู้ว่าตนเองเป็นใคร ผมถามซ้ำซ้ำ
จำภาพได้ว่าคนที่โดนผมปลุกนั้น ผู้ชายท้วมกลางคนใส่ชุดขาว หัวล้าน ดูไม่ออกนะครับว่าเป็นคนชาติอะไร
ดวงตาดำ กลับ ไปเหลือกเป็นตาขาว สลับไปมา
ให้จำให้ได้ว่าตนเองเป็นใคร ถามซ้ำซ้ำ
ส่วนผู้ชายที่ถือคนโทใส่น้ำ เดินไปหลังวิหาร
คนไล่หลังตามมา ที่รูปร่างเป็นอนูบิสถืออาวุธเข้ามาถึงหน้าวิหารแล้ว
...
จบความฝันแปลกแปลกของผมครับ

 

ลองเล่นๆตอนสวดมนต์ โดยนั่งหันหน้าไปทิศตะวันออก กำหนดภาพพระบ้าง ภาพสฟิงซ์บ้าง สลับไปมา เกิดอาการแปลก ๆ คือ

ตั้งแต่วันที่ 4 ช่วงกลางคืนรู้สึกท้องไม่ค่อยปกติ เช้าวันที่ 5 ตื่นขึ้นมารู้สึกเหมือนท้องเสีย ปั่นป่วน ปวดๆ หาย ๆ ตลอดทั้งวัน พยายามคิดว่าทานอะไรผิดปกติ ก็ไม่มี ทานอาหารก้ร้านเดิมๆ ทีแรกสงสัยว่า อาจจะเป็นผักที่ร้านอาหารอาจจะปนเปื้อน หรือ เป็นอาการแทรกซ้อนจากการกำหนดจิตไปที่สฟิงซ์หรือไม่ บางคนอวก แต่เราอาจจะปลดปล่อยของเสียอีกทางหนึ่ง ก็เป็นไปได้

วันที่ 6 อาการท้องเสียทุเลาลงบ้าง แต่ยังไม่ค่อยดีนัก ที่แปลกก็เพราะว่า ได้คุยกับลูกค้า ได้ยินมาว่า 2 - 3 คน บ่นให้ฟังว่าท้องเสีย ( เราไม่ได้บอกเขาว่าเราก็ท้องเสีย ) ก็นึกแปลกใจว่า เกี่ยวกับพลังงานอะไรรึเปล่า เลยไม่หันหน้าไปทางตะวันออกแล้วตอนสวดมนต์

เช้าวันนี้ 7 มค. อาการเบาลง เกือบหายเป็นปกติแล้ว เพื่อนโทรมาคุย เล่าให้ฟังว่า เขาก็ท้องเสียมาตั้งแต่วันจันทร์แล้ว ไม่รู้เป็นอะไร ทั้งๆที่ไม่ได้ทานอะไรแปลกๆไปจากเดิม

เล่าสู่กันฟัง เผื่อใครมีอาการคล้ายๆ กัน

 

*** หลักตนพึ่งตน ****

คือ พึ่งผลการกระทำ จากสัจจะของตนเอง
อย่าไปหวังพึ่งวัตถุ หรืออำนาจอื่นใด

- " หนุมาน ผู้นำสาร "

 

ป่าอ้อ ป่าแขม - ศัพทฺแบบนี้ไม่ได้เห็นมานานแล้วค่ะ อ่านแล้วรู้สึกดีจัง อิอิ
ผู้ชายที่ถือคนโทใส่น้ำ - โดยนัยยะนี่หมายถึงพระโพธิสัตว์รึเปล่่าน้า...???

 

เจ็บแก้วหูอ่ะ แปลก
แต่ละคนคงไม่เหมือนกันเนาะ

 

"บ่อโข้ง"บ่อน้ำศักดิ์สิทธิ์อำเภอสบปราบ​

​

บ่อโข้ง “โข้ง” มาจากคำว่า โข่ง ซึ่งเป็นชื่อหอยโข่ง เป็นหอยฝาเดียวและบ่อมีลักษณะเหมือนหอยโข่ง บางคนก็เรียกว่า บ่อค้ง มาจากคำว่า “บ่อคง” คือ คงทน ถาวร (ไม่แห้งจะมีน้ำอยู่ตลอดเวลา) บางคนก็สันนิษฐานว่า บ่อค้ง คือ มุ้ง เป็นภาษาเหนือซึ่งแปลว่า หลุม บ่อ

บ่อโข้ง อยู่ในท้องที่ตำบลสบปราบ อำเภอสบปราบ จังหวัดลำปาง อยู่ทางทิศตะวันออกของ ๓ หมู่บ้าน ได้แก่ หมู่ที่ ๓ บ้านวังพร้าว หมู่ที่ ๖ บ้านวัฒนาและหมู่ที่ ๗ บ้านสบเรียง ถนนทางเข้าเข้าได้ ๓ ทาง คือ ตรงหน้าโรงเรียนบ้านวังพร้าว-สบเรียง หน้าวัดศรีบุญเรืองและทางบ้านวัฒนา

บ่อโข้งเป็นบ่อน้ำศักดิ์สิทธิ์ของอำเภอสบปราบ ซึ่งคนสมัยก่อน ๆ เล่าให้ฟังว่า ในสมัยพุทธกาลพระสัมมาสัมพุทธเจ้ายังไม่ดับขันธ์ปรินิพพาน พระพุทธองค์ได้เสด็จธุดงค์เพื่อโปรดสัตว์มาจากบ้านแม่ไทย อำเภอแม่ทะ จังหวัดลำปาง อยู่ทางทิศเหนือของตำบลสมัย อำเภอสบปราบ จังหวัดลำปาง และได้มีสิงห์สาราสัตว์หลายชนิดได้ติดตามพระองค์มา เช่น เสือ ช้าง ม้า วัว ควาย สุนัข ไก่ ฯลฯ

พอเดินทางมาถึงสถานที่บ่อโข้งในปัจจุบัน บรรดาสัตว์ทั้งหลายหิวน้ำ เพราะบริเวณนั้นเป็นภูเขา สัตว์ทั้งหลายได้ทูลต่อพระพุทธเจ้าว่า ข้าแต่พระผู้มีพระภาคเจ้า ข้าพระพุทธเจ้าเป็นสัตว์เดรัจฉาน ด้อยซึ่งความรู้และปัญญา ไม่สามารถจะเสาะแสวงหาแหล่งน้ำดื่ม เพื่อประทังชีวิตได้ จึงขอพึ่งพระบารมีของพระโพธิสมภาร พระพุทธเจ้าได้ทรงฟังแช่นนั้น จึงเกิดพระเมตตายิ่งนัก จึงทรงสำแดงปาฏิหาริย์มีพระวรกายสูงใหญ่ และทรงใช้พระอังคุฐ (หัวแม่มือ) กดลงบนแผ่นหินขนาดใหญ่

ปรากฏว่าแผ่นหินที่พระองค์ทรงกดลงนั้นขยายออกและเป็นบ่อ ทันใดนั้นตรงก้นบ่อก็มีน้ำทิพย์พุ่งออกมาจนเต็มบ่อ บรรดาสัตว์ทั้งหลายเห็นดังนั้นเกิดความปิติยินดีอย่างท่วมท้น จึงกล่าวคำว่า “สาธุ” พร้อมกันถ้วนหน้า และตรงรีเข้าไปแย่งกันดื่ม เพื่อบรรเทาความกระหายน้ำ สัตว์บางชนิดก็ไม่ค่อยสบายก็กลับมีสุขภาพแช็งแรง ในขณะที่พระองค์ทรงใช้พระอังคุฐกดลงบนแผ่นหินนั้น พระองค์ทรงท่าประทับคร่อมเพื่อใช้แรงกด พระองค์ใช้พระบาทยันกับหินอีกก้อนหนึ่ง จึงเกิดรอยพระบาทขึ้นอีกแห่งหนึ่ง ซึ่งอยู่ใกล้ ๆ กับบริเวณบ่อโข้ง มีปรากฏให้เห็นในปัจจุบันนี้ บรรดาสัตว์ป่าและชาวบ้านที่ไปเลี้ยงวัว ควาย ไปทำไร่ ทำนา ก็ใช้น้ำนี้ดื่ม น้ำจะไม่แห้งจะเต็มบ่อตลอดไม่ว่าฤดูไหน ๆ ประชาชนที่เห็นก็เล่ากันต่อ ๆ มา มีชาวบ้านต่างตำบลก็พากันนมัสการ นำไปดื่ม-อาบเพื่อป้องกันโรคสืบกันมาจนถึงปัจจุบันนี้

ในวันขึ้น ๘ ค่ำ เดือน ๘ (เหนือ) จะมีประชาชนไปทำบุญกันบริเวณบ่อโข้งทุกปี ตอนเช้าพิธีทางศาสนา ตอนบ่ายจะมีการจุดบ้องไฟแข่งขันกันอย่างสนุกสนาน ตอนจะกลับบ้าน ทุกคนจะนมัสการ และนำน้ำจากบ่อโข้งไปเผื่อแผ่ให้ครอบครัวและลูกหลานทางบ้าน เพื่อนำไปอาบ- ดื่ม เป็นสิริมงคลและป้องกันโรค-รักษาโรค ชาวอำเภอสบปราบจะมีความเชื่อว่า บ่อโข้ง เป็นบ่อน้ำศักดิ์สิทธิ์ของอำเภอสบปราบ ดังคำขวัญอำเภอสบปราบ “อุทยานแห่งชาติดอยจง มั่นคงวัฒนธรรม งามล้ำน้ำตกแม่ไซงู เชิดชูบ่อน้ำทิพย์ อ่างนับสิบรอบเมือง”

โดย พรทิวา ขันธมาลา

ที่มา http://culturelampang-chit130512.blogspot.com/2010_10_01_archive.html<!-- google_ad_section_end -->

หมายเหตุ

สำหรับท่านที่มีอาการแพ้พลังงานแกนโลกใหม่จากตัวสฟิงซ์ จนเกิดอาการอาเจียร ปวดแก้วหู ท้องเสีย หรือมึนงงในศรีษะ ผมแนะนำให้ท่านกำหนดจิตแยกเอากายทิพย์ของท่าน ไปดื่มกินและอาบน้ำทิพย์จากบ่อน้ำศักดิ์สิทธิ์ที่ บ่อโข้ง ที่ตำบลสบปราบ อำเภอสบปราบ จังหวัดลำปาง แห่งนี้ดูนะครับ ผมเชื่อว่าอำนาจแห่งน้ำทิพย์ที่เกิดจากบารมีของพระพุทธเจ้าแห่งนี้ จะช่วยปรับธาตุขันธ์ของท่านให้เป็นปรกติได้ในไม่ช้าครับ

 

ขอร่วมแจมด้วยค่ะ มีพี่ท่านหนึ่งนั่งสมาธิตามวันและเวลาดังกล่าว พี่ท่านบอกว่านั่งทิศไหนก็ได้ขอให้เราส่งจิตไปที่เท้าขวาของสฟิงซ์เท่านั้น (อาจจะแล้วแต่บางคน) ก่อนนั่งก็สวดมนต์ไหว้พระเพือให้จิตสงบ สักพักส่งจิตไปที่สถานที่ดังกล่าว รู้สีกตัวหมุนติ้วเลย เสร็จแล้วแผ่เมตตา หลังจากนั้น 1-2 วัน ก็เกิดอาการท้องเสีย โดยไม่ทราบสาเหตุ สงสัยต้องให้พี่ท่านอธิษฐานจิตแยกกายทิพย์ไปดื่มน้ำทิพย์ที่บ่อโข้งนี้ จะได้ช่วยปรับธาตุ

ไม่ทราบว่า เราสามารถส่งจิตไปที่เท้าขวาของสฟิงซ์ได้เรื่อยอีกหรือเปล่าคะ จะได้ลองทำดูค่ะ

 

องค์ความรู้ของ พระอาจารย์รัตน์ รตนญาโณ

สิ่งที่ชาวโลกควรช่วยกันทำหลังวันที่ ๑ มกราคม ๒๕๕๔ คือการนึกไปทางทิศตะวันออก ตรงจุดที่จินตนาการว่าเป็นเท้าสฟิงซ์ ประเทศอียิปต์ หากนึกได้จริง จะเกิดแรงหมุน ช่วยดึงเส้นแรงแม่เหล็กจักรวาลที่มีค่าเป็นลบ สะสมฝังแน่นตกค้างอยู่ในเนื้อเซลล์ และดันลงไปที่แกนพลังงานใหม่ ส่งผลให้สุขภาพดีขึ้น และยังเป็นประโยชน์ต่อสภาพแวดล้อมตามธรรมชาติอีกด้วย (ช่วยกัน“นึก”ทุกวัน วันละหลายๆ ครั้ง ยิ่งมีแต่ผลดี, “ความรู้สึกหมุน” หมายถึง การโยกหมุนที่รู้สึกได้ว่า ร่างกายหมุนโยกโคลง และความรู้สึกภายในกายมีการหมุนวนด้วยเช่นกัน ไม่ต้องกลัว เพราะไม่มีอันตรายใดๆ ต่อ จิตและกาย)
<O></O>

 

สมาธิ กำหนดจิตเหยียบเท้าขวาสฟิงซ์

สามารถทำได้ทุกเวลาที่ต้องการ

เพราะเราต้องซ้อมไว้ใช้เวลาเกิดภัยพิบัติจริงๆ


เมื่อคืนวันที่ 31 มกราคม พวกเราลูกศิษย์ อ.อุบล บ้านสวนพีระมิด
ได้รับการฝึกสมาธิเหยียบเท้าขวาองค์สฟิงซ์ อีกครั้งหนึ่ง

อ.อุบลท่าน สอนโดย

กำหนดจิดนึกภาพว่าต้วเราขึ้นไปเหยียบอยู่บนเท้าขวาขององค์สฟิงซ์

เพราะวันที่เกิดภัยพิบัติประมาณปลายปี 2555 ซึ่งจริงๆ ได้มีผู้ที่สามารถกำหนดวันออกมาแล้ว แต่พระอาจารย์ท่านบอกว่าถ้าคนชั่วยังมากหรือมากกว่าเดิมภัยพิบัติก็จะเกิดขึ้นเร็วกว่านี้ แต่ถ้าคนดีมีมากขึ้นเหตุการณ์ก็จะเกิดช้าลง และเบาลงกว่าดี จำนวนคนก็จะเหลือมากกว่า 10-15% จะมีทั้งน้ำท่วม แผ่นดินไหว ภูเขาไฟละเบิด อากาศจะหนาวเย็นจนเป็นน้ำแข็ง

เหตุการณ์วันฝึกสมาธิเหยียบเท้าขวาองค์สฟิงซ์ ในครั้งนี้มีหลายท่านที่สามารถทำได้ และมีนิมิตได้เห็นเหตุการณ์ที่จะเกิดขึ้นจริงในวันนั้น หลายท่านเห็นตึกพังมากมาย น้ำท่วมสูงมากผู้คนลอยคอกันอยู่ในน้ำมากมาย ฝนตกตลอด ขณะที่น้ำท่วมข้างใต้น้ำก็มีภูเขาไฟระเบิดตลอด อากาศหนาวจนน้ำกลายเป็นน้ำแข็ง ศพคนตายมากมาย และมีน้ำมากวาดศพเหล่านั้นลงน้ำไปเองโดยที่ไม่ต้องมีใครไปเก็บ
คนดีจริงๆเท่านั้นที่จะรอด ขอให้ทุกท่าน รักษาศีลห้าให้บริสุทธิ์ทั้งกาย วาจา ใจ
และสวดมนต์ ทำสมาธิ
แนะนำให้เข้าไป ดูเวบ บ้านสวนพีระมิด