เรื่องเด่น นักปฏิบัติ ควรสังวร ระวัง อนันตริยกรรม!!!

ขอขอบคุณ คุณพรานป่า มากครับที่ให้กำลังใจ

โลกก็อย่างนี้ล่ะครับ
ก็ต้องปล่อยให้มันเป็นไป....

เค้าได้ตามที่เค้า้ต้องการแล้วก็คงจะจบแล้ว
วุ่นวายมาหลายวัน....

ขอบคุณจากใจจริงครับ

 

อย่าน้อยใจไปเลย งุงิ

ความทุกข์ไม่ไร้เท่าใบพุทรา ความทุกข์อยู่ข้างหน้า จงพยายามดิ้นไป

 

ขอบคุณครับ ผมไม่น้อยใจหรอกครับ

กลับรู้สึกปิติ ปลาบปลื้มใจ
เพราะมีคนให้กำลังใจ....อย่างเช่นคุณหม้อ....อีกคน

ขอบคุณจากใจจริงครับ

ก็อย่างผมบอกล่ะครับ
ผมไม่มีอะไรค้างคาในใจกับใคร
มีแต่ความเมตตาสงสาร....

 

ผมพิจารณาทบทวนดูแล้ว
ผมควรจะไปจากที่นี่ดูจะเหมาะสมกว่า

ถ้างั้นผมก็ลาแล้วกันครับ........

 

จะพูดทำไมครับ แค่ทำในสิ่งที่ดีที่สุดสำหรับตนและคนอื่น และสิ่งที่ดีที่สุดนั้นย่อมไม่นำตนให้เสื่อมเสีย เพราะทุกอย่างนั้นล้วนเกิดได้เพราะมีเหตุปัจจัย ปรุงแต่งร่วมกันเสมอ มีทั้งผิดถูก แม้กระทั่งเรารู้ว่าถูกแต่คนอื่นไม่รู้ก็มีได้ หรือแม้กระทั้งรู้ว่าผิดแต่คนอื่นก็ไม่รู้ ผมยังอนุโมทนาในความปราถนาของคุณอยู่
พึงทำสิ่งที่ควรทำเถอะครับ
สาธุคั๊บ

 

555+
ขอบใจว่ะเพื่อน....

 

อืม...ก่อนไปผมลืมบอก
ความจริงก็เหมือนกับคนจบไม่ลงซักที
แต่ก็ขอหน้าด้านพูดก่อนไป

คือว่าที่ผมโพสต์ว่าใจผมเปลี่ยนจากเดิม
ความจริงผมโพสต์ด้วยความน้อยใจ

แต่ความจริงผมยังไม่เปลี่ยน ผมยังเหมือนเดิม
วินาทีนี้ก็ยังเหมือนเดิม....

ผมยอมหน้าด้านพูดทั้งที่รู้ดีว่ามันไม่มีประโยชน์อะไรแล้ว
เหมือนคนที่หน้าด้านตื้ออยู่ได้
แต่ก็พยายามทำใจอยู่

มันถึงเวลาที่ต้องไปจริง ๆ นั่นแหละ...

 

ผมว่าคุณทำใจเสียเถอะ อย่างไรเขาก็ไม่สนใจแล้ว
แสดงวาจารังเกียจออกปานนั้น

อย่าไปน้อยใจเลยครับ เขายังไม่ได้เป็นอะไรกับเรา
หักห้ามใจเสีย แผ่นดินไม่ไร้เท่าใบพุทรา

หาคนที่เหมาะสมกับเรา วัยไล่เลี่ยกัน จะได้เข้าใจกัน
คุณไม่เห็นหรือเขาว่าคุณน่ะ แก่เกินแกงเสียแล้ว ฮา.ฮา.ฮาๆๆ

อันนี้ผมเข้ามาตาม ข้อ1. ครับ

 

ประทานโทษ คุณบุญพิชิต หลบภัยเค้าพูด
ก็ ด้วยเตือนสติเท่านั้น
นายอำเภอหลายคนเค้ารู้ดีครับ.. ว่าเรื่องเป็นมายังไง เป็นนักปฏิบัติ ต้องฝึกฝนอบรมตนเอง

 

ช่างเขาเถอะปราบเทวดา ใครจะแสดงอะไรให้โลกเมตตาสงสารก็ตาม
มันก็เปลือกนอก ติดอยู่ในโลก ของผู้แสวงหา
ความจริงเป็นสิ่งไม่ตาย มันติดไปทุกภพทุกชาติ
จะสังเกตุไหมว่าธาตุเหมือนกันก็ย่อมรวมกันได้
หลอกคนทั้งโลกได้ แต่ไม่สามารถหลอกกฏแห่งกรรมได้
สิ่งที่เราทำซึ่งเป็น การกระทำที่ยากที่สุด ก็คือ การอภัยทาน
ปล่อยว่าง มองเหมือนอากาศ ซึ่งเป็นช่องว่างนั้นล่ะ