เรื่องเล่า ตื่นนอน ตอนสายๆ

ชื่อกระทู้นี้ อ. ตาที่สามเป็นคนตั้งให้เชียวนะเนี่ย

อีว่าเอาไว้เป็นคู่แข่ง เป็นคู่ตุดาหงัน กะกระทู้เก่าของอี เรื่องเล่าก่อนอนฯ

เอ้อดีวุ้ย ฟังเรื่องเล่าก่อนนอนแล้วก็เก็บไปฝันเป็นตุเป็นตะ
แล้วก็เอามาเล่าตอนสายๆ

ดีๆๆ

 

ดูก่อนท่านทั้งหลาย
สิ่งที่ท่านทั้งหลายทั้งปวงจะได้อ่าน ได้รับฟังจากเรื่องเล่าเหล่านี้
ทุกเรื่องที่เล่า ข้าฯ ขอยืนยัน นั่งยัน นอนยัน และตะแคงยันว่า
เรื่องเหล่านี้เป็นความฝันทั้งสิ้น เป็นความฝันของไอ้หมอสุวิ
ไอ้นี่มันเป้นคนช่างฝัน
บางทีมันก็หลับตาฝัน ลางทีมันก็ลืมตาฝัน
ลางทีมันก็นอนฝัน ลางทีมันก็ตะแคงฝัน
ไอ้นี่มันบ้านะ มันยืนฝันมันยังทำเลย

ดังฉะนั้น ความฝันของมันน่าหนุกหนาน
ข้าฯ ผู้นำมันไปพบเรื่องราวต่างๆ จักเล่าความวิปลาศของไอ้หนึ่ง ให้ท่านทั้งหลายได้ทัศนานะบัดนี้

เต้นๆๆๆตุ้มๆๆๆ รำสองรอบแล้วเข้าหลังม่านไป

 

555555
ฮาตั้งแต่คอมเม้นต์แรกแล้วค๊า
งี้สำหรับคนอ่านต้องเป็น " นั่งอ่านตื่นนอนตอนสายๆ " ละน๊าา

ปล, ชื่อกระทู้น่ารักจังค่ะ อ.suwi
:z1

 

เทพนิยาย เรื่องที่ 1

ศึกคนทรงเจ้า

เรื่องนี้ ถ้าเข้าเรื่องเลย โดยไม่ปูพื้นฐานก่อน
ท่านผู้นั่งฟังอยู่หน้จอ ก็อาจไม่เข้าใจในความลึกตื้นหนาบาง อาจได้อัฐรสไม่เต็มเม็ดเต็มหน่วย

ดังฉะนี้ฉะนั้นและฉะโน้น จึงควรปูทางก่อน เพื่อความมันๆๆๆๆๆ แบบเลย์ๆ(มันฝรั่งแผ่นนะ)

เอ้าไอ้หนึ่ง มันจะไปเพชรบูรณ์ซะแล้ว
ต้องตามมันไป เดี๋ยวจะกลับมาเล่าต่อ

ฮิฮิ...รอๆล้อลอนะ
รอคอยเธอมาแสนนาน ทรมารวิญญาณหนักหนา ......
โฮ้ย แซดสตอรีวะ

เอ้....มีตุ๊กแกเป่าหว่า

 

มีคนแอบมาเจิมกระทู้ก่อนเราแน่ะ

 

รีบมาเล่าเร็วๆๆนะคะ อาจารย์ รออยู่ รออยู่

 

นั่งแถวหน้ารออ่านอยู่ค่ะ ชื่อเหมือนโปรโมชั่นมวยเลย(ศึกคนทรงเจ้า) แต่ไหงเป็นแซดสตอรี่ไปได้ แถมมีคุณตุ๊กอีก คงเป็นเรื่องหลากรสหลายอารมณ์

 

ขอขั้นรายการหน่อย เห็นมีประโยชนฺ์ ที่ควรรู้

ได้รับ ฟอร์เวิดเมล์มา
ได้ใช้จิต เข้าสัมผัสแล้ว พบว่าเป็นเรื่องจริง
จึงนำมาแปะไว้ในที่นี้

อันตรายถึงตาย คือการกินเข้าไป (พิษอยู่ที่ยางของมันจะ)
ส่วนสัมผัสทางกาย ทำให้มีผื่นแดง อักเสบ เกิดแผลยากรักษา
เข้าตา ก็ทำให้ตาบอดได้ ทั้งแบบชั่วคราวและถาวร

หมอสุวิ


Subject: FW: ต้นไม้มีพิษ ควรรู้ไว้อันตรายใกล้ตัว
<TABLE style="WIDTH: 100%" border=0 cellSpacing=0 cellPadding=0 width="100%"><TBODY><TR><TD style="PADDING-BOTTOM: 0cm; PADDING-LEFT: 0cm; WIDTH: 100%; PADDING-RIGHT: 0cm; PADDING-TOP: 0cm" vAlign=top width="100%"><TABLE style="WIDTH: 100%" border=0 cellSpacing=0 cellPadding=0 width="100%"><TBODY><TR><TD style="PADDING-BOTTOM: 0cm; PADDING-LEFT: 0cm; WIDTH: 100%; PADDING-RIGHT: 0cm; PADDING-TOP: 0cm" vAlign=top width="100%">

The message is true. I almost lost my daughter who put a piece of the leaf of this plant in her mouth and her tongue swelled to the point of suffocation.
This is one plant but there are others with the same characteristics of coloring. Those are also poisonous and we should get rid of them.
Please watch out for our children. As we all leave our children home in the hands of the helpers,
we should give them a safe environment where they can play .



"This plant that we have in our homes and offices is extremely dangerous!
This plant is common in Rwanda, in many offices and in homes.
It is a deadly poison, mainly for the children. It can kill a kid in less than a ! minute and an adult in 15 minutes.
It should be uprooted from gardens and taken out of offices.
If touched, one should never touch ones eyes; it can cause partial or permanent blindness.
Please alert your buddies.





</TD></TR></TBODY></TABLE>




</TD></TR></TBODY></TABLE>

ต้นไม้นี้เป็นต้นไม้มีพิษ ซึ่งหลายคนไม่รู้และมักจะใช้<WBR>ตกแต่งสำนักงาน ถ้ามีใครเด็ดใบไม้แล้วเอามื<WBR>อมาป้ายตา อาจทำให้ตาบอดชั่วคราว หรือบอดสนิทได้เลย
พิษของมันสามารถฆ่าเด็กได้<WBR>ภายในเวลา 1 นาที และสำหรับผู้ใหญ่ก็อาจตายได้<WBR>ในเวลา 15 นาที<!-- google_ad_section_end -->

 

รูปไม่ขึ้นค่ะอาจารย์

 

ร่างทรงแรก

ร่างนี้ ท่านเป็นสัตรี ตั้งนามตามใจของไอ้หนึ่ง(Suwi1)ว่า กาญจนา (สมมุตินะ)

ความเดิมตั้งแต่เล็กจนเติบใหญ่ ได้ความว่า
ได้เกิดมา กับคู่แฝด(เป็นบุรุษ) เรียกว่ากุมารก็แล้วกันนิ
อยู่ได้ไม่นาน สักสี่ขวบปี กุมารน้อยก็เท่งทึง ปะเท่งๆทึง เท่งๆทึง ๆๆๆๆๆๆๆๆ ด้วยโรคร้าย
ด้วยยังไม่ถึงเวลาที่ตายจาก รักน้องมาก จึงเกาะแน่นไม่ห่างหนี
ในร่างเดียวน้องสาวจึงมีสองใจทั้งกุมารา กุมารี

ครั้งต่อมานานโขแต่พอควร อายุได้ ๒๕ ปี น้องสาวก็ตายจาก ด้วยโรคร้าย
ไอ้เจ้ากุมารน้อย ก็ไม่ยอมโตตามร่าง
จึงได้ยึดร่านนั้นไว้ เป็นที่อาศัย
แต่ด้วยยังเป็นเด็กๆที่เล็กนัก ไม่รู้เรื่องลึกลับในอิตถีเพศ

ไม่กี่เพลาก็ถึงเวลาเลือดไหลนอง(ระดูมานะ)
กุมารน้อยก็ได้แต่มองด้วยไม่เข้าใจ

อยู่ๆ สามีร่างก็เข้ามาจะสมสู่(ฮิๆ ร่างได้แต่งงานตอนอายุ ๒๒ นะ)
โอ้ยๆ...ตัวกูเป็นเด็กไม่เคยยุ่ง (โฮ้ยๆ..จักกะจี้โวย)

จึงพาร่างหนีไปบวชเป็นชี ที่วัดรักษาศีล
ได้ศึกษา ได้รู้เรื่องต่างๆ ได้รู้เรื่องกาสร้างบารมี รู้เรื่องการทรงก็ตอนนี้

ด้วยยังเป็นเด็กไร้ความรู้ จึงกราบเจ้าแม่..........ให้เป็นครู คอยสั่งสอน
ได้มีศิษย์พี่และศิษย์น้องอีกบานพะเรอ ช่วยกันประคองรักษาร่างให้คงอยู่
แลเกื้อกูลช่วยเหลือผู้เดือดร้อนให้ผ่อนคลายและเฟื่องฟู (พูดง่ายๆ ก็เป็นคนทรงไปซะแล้ว)
จบตอนที่๑

 

เอ้า upload รูปใหม่ แล้ว

 

ความจริงเรื่องของร่างทรงที่ ๑ ควรจบ แต่ไอ้หนึ่งเกิดความสงสัยในหลายเรื่อง เช่น
เจ้าแม่ ผู้นี้มีผู้นับถือไปค่อนโลก ทั้งมนุษย์และจิตวิญาน ควรต้องให้ความเคารพ
และตามศักดิ์และสิทธิ์ อย่างน้อยสุดท่านต้องอยู่ในระดับชั้นดุสิต ควรมีอำนาจมาก
แต่เหตุใดจึงเกิดเรื่องให้ร่างทรงอื่น มาระรานได้

ด้วยเหตุนี้ ข้าไอ้สองจึงเดือดร้อน ต้องไปเสาะหาข้อมูลมาป้อนให้ไอ้หนึ่งมัน

แต่ แน๊ะ มันก็ยังไม่ยอมเชื่อ ดับเบิลเว็ค ทริปเปลินเช็ค และตรวจสอบกลับไปกลับมาอีกหลายรอบ

แล้วก็ได้ยินมันอุทานว่า
เฮ้ย ...ยังงี้ก็มีด้วย สร้างบารมีอีท่าไหนวะ ถึงได้เลื่อนชั้นจากชั้นดุสิต มาอยู่ชั้นมายา หน้าตาเฉยเลย
ได้ยินมันถอนหายใจ เฮ้อ....ยาวเหยียด

กะลังสงกะสัยอยู่ อะไรโว้ย
ก็เแว่วๆว่า "หากข้าไม่ลงนรกแล้วใครจะลง"
ความหมายก็คือว่า ข้ายอมสละตัวเองเพื่อผู้อื่น ขอให้เขาเป็นสุข แม้ตัวเองต้องลงนรกก็ยอม

เห็นไอ้หนึ่งหัวเราะก้ากๆๆๆ แล้วว่า
ท่านก็เคยเฝ้าแทบบาทผู้มีพระภาค มีปิติตั้งปรารถนาจนก้าวขึ้นสู่ความเป็นพระโพธิสัตว์แล้ว
ท่านจำ ปัจฉิมโอวาท ที่พระผู้มีพระภาคให้ไว้ได้หรือไม่

ท่านทั้งหลายจงยังกิจทั้งปวงอันเป็นประโยชน์ของตน
และประโยชน์ของผู้อื่น ให้บริบูรณ์ ด้วยความไม่ประมาทเถิด

ข้าน้อย ขอให้ท่านจงเปิดใจพิจารณา ปัจฉิมโอวาทนี้เถิด

และทุกสิ่งก็เงียบสนิท

................................................................................................................
สาธุ สาธุ
เพียงผ่านไปไม่ถึงสองวันมนุษย์
ท่านผู้นี้ ก็กลับสู่ภพภูมิเดิม คือชั้นดุสิตแล้ว

ข้าน้อย ขอน้อมกราบ ซึ่งคุณแห่งความเป็นโพธิสัตว์เจ้า ด้วยความเคารพ
ข้าน้อยขอโทษท่านด้วย
ที่ข้าผู้น้อย มาประกาศ เกียรติคุณของท่านช้าไปหน่อย

 

เอ้าไหนๆมาเที่ยวที่ชั้นมายานี้แล้ว ก็ให้นึกถึงคนไข้ท่านหนึ่งของไอ้หมอขึ้นมาได้
ไหนๆ ก็ไหนๆอย่าเพิ่งผ่านเลย ขอเวลานอกเล่าสักนิด เป็นอุทาหรณ์ ว่าสัจจะที่ให้ต่อกันนั้น มิใช่เรื่องเล่นๆที่จะบอกเลิกได้ ดั่งเด็กเล่นขายของ

 

กาละครั้งหนึ่งนานมา ณ ห้วงสวรรค์ชั้นมายา
ข่าวแห่งบุรุษหนึ่งได้ก้าวขึ้น ตรัสรู้เป็นองค์สัมมาสัมพุทธะ
และการบำเพ็ญบารมีแต่หนหลัง แห่งท่าน

ยังความปิติให้สามีภรรยาคู่หนึ่ง ที่เคียงคู่กันมาแสนนานและไม่เคยพรากจากกัน
ด้วยปิตินี้ ยังให้สามีภรรยาปรึกษากันว่า
สามีจะไปเสาะแสวงหาและศึกษาความรู้ คือธรรมประทีป อันเป็นองค์ตรัสรู้แห่งองค์พุทธะนั้น
เมื่อได้ความรู้นั้นแล้ว จะนำสิ่งที่รู้มาแจงแก่ภรรยาสุดทีรัก ให้ได้รู้ในธรรมปทีปนั้นด้วย เพื่อจักจูงมือกันขึ้นสูภพภูมิที่ยิ่งกว่า
แม้จะรู้ว่าการไปครั้งนี้ยากนักจักได้กลับมา

ส่วนภรรยานั้นเล่า แม้รักแสนรัก ไม่เคยห่างกันมาก่อน
แต่ด้วยเห็นประโยชน์ ในดวงประทีปแห่งธรรม นั้นสูงกว่า ความรักแห่งตน
ก็ยอมตัดใจให้สามีสุดที่รัก จากไปแสวงหาดวงธรรมนั้น
แม้จะรู้ว่า การไปนั้น เต็มไปด้วยแสงสีเสียงยั่วยวนอันเป็นสุดยอดแห่งกิเลส
หากผู้ที่ลงไปแสวงหา ไม่มีความตั้งมั่นในสัจจะ ก็ไม่อาจกลับมาได้


โอ้ยๆ...เล่าไปน้ำตาก็ซึมไปโว้ย (Sad Story หวะ)
เขาทั้งคู่ ยอมสละความสุขทุกสิ่ง เพื่อเสาะหาดวงประทีปแห่งธรรม เพื่อก้าวสู่องค์ธรรมแห่งการตรัสรู้นั้น

 

อาจารย์สุวิ เขียนภาษาวัยรุ่นมั่กมัก
:z1

สุโค่ยมากมากคะ

แฮ่....

 

สุโค่ย อีท่าใหนวุ้ย ไอ้ตัวนี้ถึงทำเสียง ZZ z zzzzzz

:z1 แนะมันทำเสียง ฟี้ๆ ด้วย

 

ฮา ... ๆๆ
ติดตามอ่านอยู่นะค๊าา
รีเฟรสหน้ากระทู้ทุกห้านาทีเลยคะ

 

เมื่อบุรุษหนุ่ม ก้าวลงสู่แสงสีเสียงแห่งเมืองหลวง เอ้ย..ไม่ช่าย ก้าวลงสู่โลกมนุษย์นะ
ท่ามกลางการแสวงหาสัจจะธรรมที่จะนำสู่ความเป็นพุทธะ
สิ่งที่เธอทำ มีทั้งดีและเลว ล้วนก่อวิบาก แก่ธอมากมาย
เวลาก็ผ่านไปหลายร้อยหลายพันปีมนุษย์
แต่ละชาติที่เกิดก็ล้วนสับเปลี่ยน เป็นบุรุษบ้าง เป็นสัตรีบาง สลับไปมาตามเหตุแห่งวิบาก

ในปัจจุบันกาลนี้ เธอถือกำเนิดเป็นสัตรีเพศ เธอมีโอกาศได้ศึกษาธรรมมากมาย รู้ไปหมด
ความรู้ของเธอวนเวียนไปมาดังพายเรือในอ่าง
เพียงรอผลสรุป ก็จะพาเธอก้าวเข้าสู่วิสุทธิเทพ และโสดาในที่สุด
แต่เธอก็มีทิฐิอยู่
พายเรือวนอยู่แค่ในอ่าง ไม่ยอมหาต้นและปลายในเหตุ

 

ในบางครั้ง เมื่อจิตสงบ วิตกวิจารณ์ ในธรรมที่ได้สัมผ้ส
เธอให้รู้สึกว่า การก้าวเข้าสู่เส้นทางโพธิสัตว์นั้นยากเข็ญนัก
ด้วยธรรมที่เธอรับรู้ตอนนี้ มันรางๆว่าเพียงลดตนลงสู่เส้นทางแห่งสาวก ความสำเร็จก็อยู่แค่เอื้อม

แล้วเธอก็ตั้งจิตไปตามนั้น ไม่ขอกลับไปตั้งต้นใหม่อีก

โอ้....ภรรยาที่เฝ้ารอภัสดาก็เฝ้าตามดูอยู่
ให้รู้สึกเศร้านักให้รู้สึกว่า ท่านจะตัดช่องน้อยแต่พอตัว
ได้รู้ได้เห็นในธรมแล้ว จักไม่กลับมาเล่าสู่กันฟังบ้าง
ก็เพียรส่งมิตรสหาย(สองสามท่าน) ให้ลงมาตามเฝ้าดู เฝ้าเตือน อย่าได้ลืมสัญญา
(นี่คือหนึ่งในต้นสายปลายเหตุ แห่งความเจ็บไข้ของเธอ)

หนึ่งนั้นตั้งหน้าจะสลัดพันธะทุกประการเพื่อก้าวสู่ความเป็นอริยะ โดยไม่สนใดๆทั้งสิ้น
อีกหนึ่งก็เฝ้าถวิลหา เมื่อไรเธอจะกลับมาบอกเล่า ในธรรมที่ได้รู้


นั่งดูเหตุ สรุปงี่เหง้าทั้งคู่
เรื่องควรจบง่ายๆ แฮปปี้เอ็นดิ้งทั้งสองฝ่าย กลับไม่ทำ แต่ไปทำไอ้เรื่องงี่เหง้าที่ไร้ข้อยุติ ดังพายเรือในอ่าง

ไอ้ตัวที่ลงมา ยังไม่สิ้นกลีนน้ำนม ก้าวไม่พ้นอนุบาลเลย(ยังก้าวไม่ถึงวิสุทธิเทพซะด้วยซ้ำ)
ก็มองว่าความเป็นอริยะอยู่ตรงหน้าจะคว้าเอา และปลีกตัวไปแต่ผู้เดียว
อีกหนึ่งก็ถวิลหา กลัวว่าถูกทอดทิ้ง(ก็เขาร้องว่าจะปลีกตัวไปแล้วนี่)

เหนื่อยวะ

 

โอ้ยๆๆๆ......เมื่อคืนถูกด่าเละเลยเรา
ทะลึ่งไปด่าชาวบ้านเขาว่างี่เหง้า
ชี้จุดบกพร่องเขาแล้วด่า ด่าแลวก็เงียบ (ด่ากินฟรีนะ)
แต่ไม่บอกวิธีแก้ ไม่บองทางที่ถูกต้องให้เขา ไช้ไม่ได้ ยังงี้ถึอว่าสอบตก

เฮ้อ..ตรูนะตู ปากไวไปหน่อย
แล้วจะสอนเขาไงหว่า เคยแต่เห็นไอ้หนึ่งมันพูดๆ จนลิงหลับ ตอนนี้มันจะให้ตูพูดเอง
เอาไงดีหว่า

อุ้ยระฆังช่วยวุ้ย ต้องตืดตามมันไปเพชรบูรณ์อีกแล้ะ