โทษแห่งกาเมสุมิจฉาจาร...พระโพธิสัตว์ ต้องตกนรกนานนับกัปกัลป์

<!--images-->โทษแห่งกาเมสุมิจฉาจาร




.......โทษภัยแห่งการประพฤติผิดในกามนั้น ไม่เคยปรานีผู้ใด แม้แต่พระโพธิสัตว์ ผู้สร้างสมบุญ
บารมีมามากมาย ยังต้องตกนรกไปนานนับกัปกัลป์ ด้วยเหตุที่ท่านหลงใหลในความรัก จนมิอาจ
หักห้ามยับยั้งใจ


มาณพหมุ่มช่างทอง


.......ครั้งหนึ่ง พระโพธิสัตว์เกิดในตระกูลช่างทอง เติบโตขึ้นเป็นชายหนุ่มรูปงาม มีความเฉลียว
ฉลาด ฝึกฝนจนเป็นช่างทองฝีมือเยี่ยม มีชื่อเสียงเป็นที่เลื่องลือตั้งแต่วัยหนุ่ม เศรษฐีใหญ่ในเมือง
ถึงกับว่าจ้างให้มาทำเครื่องประดับแก่ธิดาของตนเป็นพิเศษ เพื่อเข้าพิธีแต่งงานกับบุตรของเศรษฐี
ผู้มีตระกูลเสมอกัน

เมื่อเศรษฐีได้เห็นลักษณะอันงามชวนหลงใหลของช่างทอง ก็เกรงว่าธิดาคนสวยของตน จะ
ไปหลงรักช่างทองผู้มีตระกูลต่ำกว่า ไม่คู่ควรกัน เศรษฐีจึงถามชายหนุ่มช่างทองว่า

" หากท่านได้เห็นเพียงแค่ข้อมือ และข้อเท้าของลูกเรา ท่านจะสามารถจัดทำเครื่องประดับได้
หรือไม่ "

" ได้ครับ " ชายหนุ่มรับคำ

เศรษฐีจึงสั่งให้คนงาน กั้นฝาพนังระหว่างคนทั้งสองเจาะช่องเพียงให้มือและเท้าลอดไปได้
เท่านั้น ธิดาเศรษฐีจึงเกิดความสงสัยว่า เหตุใดบิดาจึงไม่ให้ช่างทองมาวัดขนาดทดลองเครื่องประดับ
เหมือนเช่นเคย หรือจะมีอะไรปิดบังนางอยู่ นางจึงลอบมองออกไปตามช่องไม้ เมื่อได้เห็นรูปอันงาม
ของช่างทองก็หลงใหลรักใคร่ ลงมือเขียนจดหมายทิ้งลงเบื้องหน้าชายหนุ่ม ความว่า

" ช่างทองผู้เป็นที่รัก หากท่านมีใจรักใคร่ในตัวเราขอจงมาพบเราที่ต้นไม้ใหญ่หลังบ้านในคืน
วันนี้เถิด "

ช่างทอง อ่านจดหมายด้วยความยินดี เขารอจนเวลาค่ำ จึงลอบมานั่งรออยู่บนต้นไม้ใหญ่นั้น
แต่ด้วยความตรากตรำกรำงานมาทั้งวัน จึงเกิดอาการง่วงนอน เผลอตัวเอนหลับไปคากิ่งไม้นั่นเอง

เมื่อคนในบ้านหลับกันหมดแล้ว ธิดาเศรษฐีจึงแอบจัดอาหารแล้วออกมาพบกับช่างทอง นางเห็น
เขาหลับสนิทจะปลุกให้ตื่นก็เกรงต่อความเชื่อที่ว่า ผู้ใดปลุกคนอื่นให้ตื่นขึ้นจากการนอนหลับ ผู้นั้น
จะได้รับบาปตกนรกนานถึงหนึ่งกัป เมื่อนางรออยู่ครู่ใหญ่ ชายหนุ่มก็ยังหลับสนิทเช่นเดิม นาง
ได้แต่วางขันทองไว้ตรงหน้าเขา แล้วหันหลังกลับไป

วันต่อมา ธิดาเศรษฐีแอบทิ้งจดหมายนัดพบอีก พร้อมกับกำชับให้เขาอดทน อย่าหลับใหลเหมือน
เมื่อวาน ช่างทองได้ไปรอที่เดิม แต่กลับเผลอหลับใหลไปอีก ธิดาเศรษฐีได้แต่วางอาหารไว้ให้
แล้วเดินกลับไป

วันที่สาม เหตุการณ์ยังเป็นเช่นเดิม ธิดาเศรษฐีเสียใจที่มิได้อยู่ใกล้ชิดกับชายคนรัก คิดปลงว่า
มิได้สร้างสมบุญร่วมกันมา จึงต้องแคล้วคลาดกันเช่นนี้ ฝ่ายชายหนุ่มก็แค้นเคืองตนเองที่เผลอสติ
หลับไปถึงสามครั้ง เขาเดินกลับด้วยความเสียดายโอกาสยิ่งนัก

.......เช้าวันรุ่งขึ้น เมื่อถึงกำหนดแต่งงานของธิดาเศรษฐี ช่างทองยังคงเฝ้าคิดถึงนางอย่างผูกพันไม่
คลาย จึงคิดหาอุบายจัดทำเครื่องประดับอันงดงามประณีตไปถวายพระมหาอุปราช เครื่องประดับ
ถูกพระทัยพระองค์มากถึงกับตรัสถามว่า

" ท่านทำเครื่องประดับอันงดงามนี้มามอบแก่เรา ท่านต้องการสิ่งใดหรือ "

ช่างทองได้โอกาส กราบทูลความประสงค์ของตนให้ทรงทราบ พระมหาอุปราชกลับเห็นชอบ
พร้อมออกอุบายช่วยเหลือ โดยปลอมแปลงแต่งกายให้นายช่างทองเป็นหญิง แล้วพามาบ้านท่าน
เศรษฐี รับสั่งกับท่านเศรษฐีว่า

" บัดนี้ พระเจ้าพี่ต้องการให้เราไปปราบกบฏชายแดน เราขอฝากน้องสาวไว้ให้ธิดาของท่าน
ดูแลเป็นการชั่วคราวจนกว่าเราจะกลับมา "

แม้เศรษฐีจะบ่ายเบี่ยงว่านางแต่งงานแล้ว แต่พระมหาอุปราชยังคงยืนยันเช่นเดิม พร้อมกับรับ
สั่งให้ดูแลนางอย่างดี ห้ามบุคคลอื่นแม้แต่สามีของธิดาเศรษฐีเข้าไปรบกวนเป็นอันขาด

.......ตั้งแต่วันนั้นมา ชายหนุ่มช่างทองได้เพลิดเพลินอยู่กับธิดาเศรษฐี สมความปรารถนาตลอดเวลา
สามเดือน พระมหาอุปราชจึงมารับกลับไป และจากการผิดศีลในครั้งนี้ ได้ทำให้เขาต้องตกนรก
เวียนวนอยู่ในอบายภูมิอย่างยาวนานตลอด ๑๔ กัป

ชายหนุ่มช่างทอง ผู้มีสมบัติอันเพียบพร้อม แต่กลับใช้ไปในทางที่ผิดศีลธรรม ก็เปรียบเสมือน
ผู้มีอาวุธร้าย เพื่อใช้ประหัตประหารตนเอง การที่เขาต้องตกนรก เพราะตกเป็นทาสของอารมณ์
รักใคร่ นับเป็นความสูญเสียครั้งยิ่งใหญ่ในหนทางการสร้างบารมี

หากย้อนเวลากลับไปได้ ชายหนุ่มช่างทองคงจะไม่คิดแตะต้องธิดาเศรษฐีเลยแม้เพียงปลายเล็บ
เพราะ ความสุขเพียงชั่วยามที่เขาได้รับนั้น ช่างไม่คุ้มค่าเลย เมื่อเทียบกับความทุกข์ทรมานอัน
ยาวนานในนรกภูมิ

ในโลกที่เต็มไปด้วยความรักใคร่อันเย้ายวนใจนี้ จึงมีเพียงผู้ที่รักษาศีลเท่านั้น ที่จะอยู่รอดปลอดภัย
สามารถรักษาความเป็นมนุษย์ไว้ได้ โดยไม่ใช้ชีวิตผิดพลาด เพราะตกเป็นทาสของความรักใคร่



จากหนังสือ.....



ศีล....เป็นที่ตั้งแห่งความดีงาม

พระมหาสุวิทย์ วิชฺเชสโก ป.ธ. ๙

 

14 กัป ไม่เบานะครับ เหอๆๆๆ

ขออนุญาติ โมทนา ครับ
ขอบคุณท่านที่นำมาเผยแพร่มากครับ

 

สาธุ สาธุ สาธุ

ดีแล้ว ชอบแล้ว

_____________________


บุญกุศลเหล่าใดที่ข้าพเจ้าได้กระทำจัก จำได้ก็ดี จำไม่ได้ก็ดี ร้อยชาติก็ดี หมื่นชาติก็ดี อสงไขย์ชาติก็ อนันตชาติก็ดี

ข้าพระพุทธเจ้าขอนอบน้อมอำนาจพระพุทธคุณอันไม่มีประมาณแห่งองค์สมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้าทุกๆพระองค์ทั่วทั้งอนันตจักวาลที่มิได้มีประมาณ ทั้ง ห้วงอดีต ปัจจุบัน และอนาคตกาล โดยมีสมเด็จ ภันเต ภควา พระสัมมาสัมพุทธเจ้าสมเด็จองค์พระประถม
องค์พระสิริมิตร องค์พระธรรมสามี พระธรรมราชา สมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้าพระ สิขี ทศพล ญาณที่1 เป็นสมเด็จองค์พระประธาน แห่งองค์พระพุทธคุณ

ข้าพระพุทธเจ้าขอน้อมอำนาจคุณพระธรรม พระสัจธรรมคำสอนแห่งองค์สมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้าทุกๆพระองค์ อั้นไม่มีประมาณ เป็นองค์พระธรรมคุณ

ข้าพระพุทธเจ้าขอน้อมอำนาจแห่งองค์พระปัจเจกพุทธคุณ แห่งองค์พระปัจเจกพุทธเจ้า ทุกๆพระองค์ อันไม่มีประมาณ ทั่วทั้งอนันตจักวาล ทุกกาล ทุกกัปป์ ทั้ง อดีต ปัจจุบัน และอนาคต เป็น องค์พระปัจเจกพุทธคุณ

ข้าพระพุทธเจ้าขอน้อมอำนาจ แห่งคุณพระสงฆ์ พระสาวกแห่งพระผู้มีพระภาค องค์ภันเต ภควา สมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้าทุกๆพระองค์ ทั่วทั้ง อนันตจักวาล อันไม่มีประมาณ อันหาที่สุด มิได้ เป็น พระสังฆคุณ

ข้าพระพุทธขอน้อมอำนาจ แห่งคุณพระบิดา พระมารดา พระอรหันต์ แห่งบุตร ของสรรพสัตว์ทั้งหลาย และของข้าพเจ้าทุกๆชาติ ทุกๆภพ ทุกๆภูมิ เป็น คุณแห่งบิดาและมารดา

ข้าพระพุทธเจ้าขอน้อมอำนาจแห่งคุณพระอาจารย์ ทุกๆรูป ทุกๆนาม ทุกๆภพ ทุกๆภูมิ ตลอด อดีต ปัจจุบัน และอนาคต มีพระคุณที่ได้ประสิทธิประสาท วิชา สั่งสอนในคุณความดี ตั้งมั่นในสัมมาทิฐิ เป็น
คุณแห่งครูบาอาจารย์

ข้าพระพุทธเจ้าขอน้อมอำนาจแห่งคุณของ พระพรหม และเทพ เทวดา พระยายมราช ทุกรูป ทุกนาม ทุกๆชั้นฟ้า ทั้วทั้ง อนันตจักวาล สากลพิภพ อันไม่มีประมาณ จงร่วมกันบันดาล ปกป้องรักษาและอนุโมทนา

ขออำนาจแห่งพระพุทธคุณ พระธรรมคุณ พระปัจเจกพุทธคุณ พระสังฆคุณ คุณแห่งบิดา มารดา คุณแห่งครูบาอาจารย์ และ ทวยเทพเทวดาทั้ง โปรดดลบันให้....

กุศลผลบุญ เหล่าใด ที่ข้าพระพุทธเจ้าได้ทำมา ได้บำเพ็ญมาโดยชอบ จำได้ก็ดี จำมิได้ก็ดี ข้าพระพุทธเจ้าขออุทิศกุศลเหล่านั้น แด่ สรรพสัตว์ทั้งหลาย ทุกรูป ทุกนาม ทุกภพ ทุกภูมิ ขอให้ได้ร่วมอนุโมทนา ขอให้มีส่วนร่วมในกองกุศลของข้าพเจ้า เพื่อยังผลให้ที่สุดแห่งกองทุกข์ จงหมดสิ้นไปด้วยเทอญ....

 

อนุโมทนาสาธุค่ะ...ช่วยเตือนสติให้กลัวบาปกรรมกับการผิดศีลข้อ3 ชัดเจนเลยค่ะ

 

สาธุ กราบอนุโมทานกับ ธรรมทาน ด้วยนะครับ

 

อนุโมทนาสาธุ

คิดก่อนทำแหละดี

 

แม้พระโพธิสัตว์ท่านยังรู้พลาด นับประสาอะไรกับมนุษย์อย่างเราที่จะไม่ลงมัวเมาในกิเลสแห่งกาม...

 

ไม่ขอเกิดดีกว่า ถึงจะได้ไม่ตกนรก หรือถ้าเกิดจะเป็นชาย เพื่อให้รู้ว่าเป็นยังไง สภาวะเพศชายต่างกับผู้หญิงตรงไหน ทำไมผู้หญิงต้องมีสิทธิน้อยกว่าชาย ในบางเรื่อง

 

ขออนุโมทนาสาธุด้วยครับ...ศีลข้อ3...ถ้าผิดพลาดไปผลแห่งกรรมนั้นน่ากลัวเสียจริงๆ

 

สงสัยจังเลยว่า โทษมันร้ายแรงเพียงนี้ทำไมถึงทำบาปกันจัง
สังคมยุคใหม่ ให้ความสำคัญเรื่องปากท้อง ความสุขสบายที่ได้มากันง่ายๆ
ยอมเป็นเมียน้อย ทั้งๆที่รู้ว่ามันผิดศีล ข้อ 3 ก็ยอมตกนรก เพื่อแลก ความสบายกับสิ่งของ
ส่วนผู้ชายก็บ้ากามบ้าตัณหาสมองกลับอยากมีเมียเด็ก เมียน้อย สนองตัณหาตัวเอง แถมมีการคุยกันอีกได้เก็บแต้มฟันเด็ก เวรกรรมจริงๆ
สุดท้ายก็หนีกรรมไม่พ้น ไม่คุ้มกันเลย
อนุโมทนา สาธุ

 

ตามโลกสมมติหญิงชายย่อมต่างกันโดยหน้าที่ ถ้าทำหน้าที่ถูกต้องทั้งสองฝ่าย
ก็ทำให้โลกนี้สงบสุข แต่ถ้าหญิงชายไม่เข้าใจในหน้าที่ของตนปัญหาจึงเกิด

ธรรมะ คือ หน้าที่ ที่ถูกต้องแก่ความรอด

ถึงอย่างไรก็ตามในการบรรลุธรรมชั้นสูงสุด พระบรมศาสดาได้ทรงรับรองไว้ว่าเท่าเทียมกัน
(ตรัสไว้ในคราวที่พระอานนท์ทูลขอให้พระน้านางได้ออกบวช)

ขอพระธรรมคุ้มครอง เหล่าสหธรรมิกทุกท่าน ให้ธรรมนำหนุนสู่พระนิพพาน
ด้วย เทอญ สาธุ

 

สาธุ กราบอนุโมทนาด้วยนะครับ
ทำงัยได้ล่ะครับ สภาวะเพศชายหญิงจะต่างกันที่โครงสร้างทางกายภาพ นะครับ

แต่ถึงจะต่างกันยังงัย กรรมก็เป็นตัวกำหนดสิ่งต่างๆๆๆ ว่ามีสิทธิมากหรือน้อยอยู่ดีนะครับ

ปล....ตัวอย่าง ท่านวิสาขา สิครับ ท่านทำกรรมดีมามาก ท่านจึงมีสิทธิมากกว่าชาย( เกือบทุกคนเลย เป็นผู้ที่มหาชนเคารพนับถือ ยำเกรง )อีกครับ

 

อนุโมทนาครับ ทุกวันนี้สิ่งยั่วยุกามารมณ์จากภายนอกเข้ามาซึมเข้าถึงจิตใจเด็กและเยาวชนของเรามากนัก ทำให้ไม่มีผู้ใดสนใจเรื่องการตกนรกเป็นกัปป์เป็นกัลย์กันแล้วครับ ได้แต่เพลิดเพลินไปกับกามารมณ์ที่ยั่วยุทั้งชายหญิง ดีมากครับที่นำเสนอ อนุโมทนาด้วยครับ สาธุ สาธุ สาธุ

 

ในยุคที่เป็นสูญกัปป์ติดต่อเนื่องอย่างยาวนาน คำว่าศีล 5 ก็ไม่มีใครรู้จัก จะหาคนไปสุคติยากนัก แม้แต่สวรรค์ยังร้าง พระโพธิสัตว์ที่สั่งสมปัญญาบารมีมาน้อยอยู่ ก็ยังไม่อาจสอนตนเองได้เหมือนกัน

 

ขออนุโมทนาครับ ไม่ทราบว่าพระโพธิสัตว์พระองค์นั้นตรัสรู้เป็นพระพุทธเจ้าหรือยัง

 

ตรัสรู้แล้วครับ เมื่อสองพันห้าร้อยกว่าปีที่แล้ว

 

อ่านแล้วก็น่าสงสารมากเลยครับ
อยากให้คนที่กำลังคิดจะผิดศีลข้อนี้ได้อ่านจัง
อาจจะทำให้หมดอยากไปก็ได้ ถึงแม้จะเพียงชั่วคราวก็ตาม

 

แด่ท่านมาร ขอให้ท่านมารระลึกถึงคุณบิดา มารดา ก่อนอันดับแรก

 

มีสติก่อนคิดที่จะทำ สุขชั่วคราว

 

ทำไมความผิดถึงมีมากขนาดนี้ล่ะครับ ผมไม่เข้าใจเลยจริง ๆ ขอโทษนะครับ เหมือนเราหาผู้ที่ถูกกระทำความผิด เท่าที่ผมคิดก็คือ เศรษฐี คู่หมั้น(ใช่หรือเปล่าผมไม่แน่ใจเพราะเศรษฐีตั้งใจจะให้บุตรสาวแต่งงานด้วย) เท่ากับผิดต่อ 3 คนนี้ แต่ทำไมถึงตกนรกถึง 14 กัป หรือเป็นเพราะว่า เป็นหน่อเนื้อพระโพธิสัตว์ ถึงได้มีความผิดมากกว่าบุคคลทั่วไป ขอความกระจ่างหน่อยครับ
ขอบคุณมากครับ ขอบคุณมากครับ ขอบคุณมากครับ
ขอบคุณสำหรับความรู้นะครับ คุณถิ่นธรรม ผมเข้าใจแล้ว และจะใช้ความรู้ที่ได้มานี้ บอกต่อคนอื่นในภายภาคหน้า ต่อคนที่ไม่ทราบหรือยังมีความรู้น้อย ขอบคุณอีกครั้งครับ[/COLOR]